در سراسرنظام جهانی سرمایه داری، حاکمان برای خلاص شدن اززیر باربحران همه جانبه اقتصادی، سیاسی و اجتماعی حمله ی گسترده ای را به حقوق کارگران و زحمت کشان آغازکرده و باتمام وجود تلاش می کنند تا باربحران را به تمامی بر دوش تولیدکننده گان اصلی نعمات مادی و معنوی جوامع بیاندازند و دراین میان کارگران دیگر افراد پناهنده به مثابه ضعیف ترین حلقه دراین حملات ارتجاعی درنظرگرفته شده و چنان مشکلاتی را برآنان تحمیل کرده اند که برخی از پناهنده گان مرگ را بر زنده ماندن درشرایطی غیرانسانی ترجیح می دهند. حاکمان این کشورها، بحران عمیق همه جانبه مستولی شده را ازجمله ناشی از وجود مهاجران دانسته ودراین راستا اوباش فاشیستی ضربه زدن به پناهنده گان را در اولویت درجه ی اول خود قرارداده اند.
درایران نیز کارگران و مهاجران زحمت کش افغان هدف حملات به غایت ضدانسانی تر از آنچه که دربالا آمد قرارگرفته اند. مزدوران اوباش حزب اللهی رژیم از ۵ تیرماه به این سو به بهانه ی کشته شدن دختر ۱۸ ساله ای توسط دوافغانی، حملات شدیدی را علیه مهاجران افغانی سازمان داده و خانه و کاشانه ی این زحمت کشان بی پناه را در یزد به آتش کشیده و مذبوحانه تلاش می کنند چنین وانمود کنند که توده های مردم با پناهنده گان درتضادهستند و ازاین طریق نه تنها زنده گی محقرانه و فقیرانه ی این پناهنده گان را شدیدا مورد حمله قرارداده اند، بلکه همراه دیگر عملیاتی نظیر راه ندادن آنن به پارکی دراصفهان، کشتن ۱۸ افغانی درمرز ترکیه که قصد پناهنده شدن به ترکیه را داشتند، کنترل فاشیستی حتا درحد ایجادمحدودیت در ارائه خدماتی نظیر خرید عذا و ممنوعیتهای ضدبشری دیگر مناسبات برادرانه ی ملل ساکن دو کشور ایران و افغانستان را که طی قرون و اعصار وجود داشته است ـ آن هم در شرایطی که جنگ تجاوزگرانه ی امپریالیستی طی بیش از۱۱ سال وحشیانه سراسر افغانستان را به آتش کشیده و ویران کرده ومیلیونها افغانی را کشته و زخمی نموده و یا آواره درجهان ساخته اندـ برهم زده و جنهم دیگری درایران نسبت به این انسانهای آواره های ستم دیده به وجودآورند که نمودار عمل کرد فاشیستی حاکمان می باشد.
حزب رنجبران ایران تجاوز به حقوق کارگران و زحمت کشان افغانی را که شدیدا نیز مورد استثمار و ستم سرمایه داران درایران قرار دارند، محکوم نموده و خواستارآن است که کلیه ی کارگران و زحمت کشان ایران، دست دردست کارگران و زحمت کشان افغانی علیه این تجاوز و قلدرگری حاکمان به این انسانهای تحت ستم و استثمار به پا خاسته و مانع ازآن شوند که این گونه جنایت علیه کارگران مهاجر و درادامه درمورد کارگران ایران ادامه یابد. جهان کنونی ما بربریت سرمایه داری تا بدان جا پیش رفته است که نیاز به نظام سوسیالیستی هست تا هم مردمان جهان و هم طبیعت از استثمار و تخریب نظام سرمایه داری رها شده و امکان زیستن درمحیط سالم جهانی برای کلیه ملل جهان فراهم گردد.
مرگ بر رژیم ضدکارگر جمهوری اسلامی ایران!
زنده باد همبستگی و وحدت کارگران جهان!
پایدار باد همبستگی و احترام متقابل ملل ساکن افغانستان و ایران!
حزب رنجبران ایران ـ ۷ تیرماه ۱۳۹۱