اعلامیه: خواست افزایش مزد و مزد حداقل؟

طی حاکمیت نظام سرمایه داری، کارگران از ابتدا برای افزایش مزد پیوسته مبارزه کرده ااند. اما ترفند تعیین مزد حداقل براساس تورم سالانه  با کشاندن مزد بسیاری از کارگران به زیر”حداقل” قلابی محاسبه شده توسط خود سرمایه داران، وسیله ای به دست سرمایه داران افتاده تا از نپرداختن مزد حتا در سطح حداقل نتایج استثمارکارگران را به حداکثرچپاول برسانند. هم اکنون در کمتر از دو ماهی که در پیش است باردیگرخیمه شب بازی تعیین حداقل مزد، توسط نماینده گان دولت، کارفرما و شورای عالی وابسته به دولت در مورد “چانه زدن” مصلحتی روی تورم سال ۹۵ و ازجمله پیش بینی تورم توسط بانک مرکزی امسال و سال آینده و بازی در کم کردن این تورم بانکی پایان خواهد یافت. افزایش شندر غاز به ماهانه ۸۱۲ هزار تومان در پایان سال ۱۳۹۴ برای سال ۱۳۹۵، تنها یک چهارم مزد حداقل حساب شده توسط بخشی از تشکلهای کارگران برای سال ۱۳۹۵ بود که درسال۱۳۹۶ درصورت پذیرفتن این محاسبه حداقل مزد کمتر از ۴ میلیون تومان درماه، زنده گی درعسرت برای کارگران، معلمان، پرستاران، باز نشسته گان، کارمندان و غیره برای خانواده های ۴ نفر را باقی خواهد گذاشت.
بدین ترتیب افزایش حقوق ماهانه سال ۱۳۹۶ حتا با فرض احتمال تا یک میلیون تومان نیز به هیچ وجه دوای درد خانواده های کارگران نخواهدبود و نتیجتا کارگرانی برای تامین معاش خانواده شان در صورت پیداکردن شیفت دیگر کار، نیروی انسانی و سلامت جسمی اجبارا به تحلیل رفته ازسوی سرمایه داران کشیده خواهند شد.
حال اگر به علت عدم پرداخت به موقع مزد، گرسنه گی دادن کارگران و خانواده های شان در پایان ماه ها و تحمیل وضع قحطی کامل معاش کارگران را درنظر بگیریم؛
اگرتوجه کنیم که چند میلیون از کارگران در کارگاهها و میدانهای کوچک تولیدی مملو از استثمار، ظلم و شقاوت افسار گسیخته تا حد کشیده شدن اجباری کودکان به کار با دریافت مزد یا درآمد ناچیزهم وجود داشته و مزد حداقل بزرگ سالان کارگربه جای دریافت ۸۱۲ هزار تومان در ماه به مراتب کمتر از ۴۰۰هزار تومان است
و بالاخره اگر این سئوال را از بیش از ۸۰ درصد کارگران و زحمت کشان بکنیم که چرا باید برای تعیین مزد حداقل سالانه قناعت کنید؟ جواب بدون شک خواهند گفت که نظام سرکوبگر و خدمت گذار نظام سرمایه داری مسئله شان کشیدن حداکثر نتیجه کار از گُرده ما و با فروش سودآور آن، پرکردن جیبهای بزرگ پرناشدنی آنها است و می بینیم که نظام میلیاردر ساز جمهوری اسلامی سرمایه  چنان با سرعت پیش می رود که سهم بیشتر تولیدی و خدماتی با کسرحداکثر مخارج تولیدی را نصیب خود نماید. نظامی که فقرا هر روز فقیرتر و ثروتمندان را ثروتمندتر می کند
اگر به عنوان مثال سرمایه داران تنها ۱۰% درآمد تولید را که میزان کمی هم نیست برای خود اختصاص دهند و ۲۰% مخارج موادخام ودیگر مخارج غیر نیروی کار را برای تولیدکردن درنظر بگیرند، بالاتر از ۶۰% بقیه درآمدها باید در پرداخت مزد کارگران به حساب آیند. بدین ترتیب مزد کارگران درسطح حداقل باقی نمانده و نتایج کار تولیدی تا حدی جلو دزدی حریصانه سرمایه داران گرفته خواهدشد.
با نادیده گرفتن این واقعیت درایران مزد کارگران درصورت محاسبه دقیق درآمدها و مخارج تقریبا کمتر از ۳۰% بوده که این عمل تجاوزکارانه به حقوق کارگران، باعث شده هر روز که می گذرد سرمایه داران ثروتمندتر می شوند و کارگران و زحمت کشان دچار فقر و فاقه بیشتر شده و کارتُن خوابی در خیابانها توسط بیکاران، فروش نوزادان به دلیل عدم استطاعت مالی درتهیه شیر و لباس و دوا بی خانمانی، محل سکونت غیربهداشتی و غیره صورت می گیرد. بعضا در اثر فشار روحی کارگرانی از استیصال و ناشی از خجلت زده گی از خانواده شان به عمل شنیع خودکشی متوسل می شوند.
به جا است این سئوال هم درمورد گرفتن حقوق ماهانه در نظام استثماری سرمایه داری که چرا باید درحد کسب حداقل مزد بسیاری از کارگران توسط سرمایه داران تعیین شود؟ که نتیجتا به مراتب سالانه به ضرر مخارج ماهانه خانواده کارگرتمام می شود. کارگران علاوه بر تعیین مزد حداقل  بایدبه مبارزه به خاطر کسب مزد بالا تر از خواستهای کنونی نیز بپردازند تا داشتن زنده گی حداقل انسانی نیروی کار صرف شده در تولید ، با برداشت بالاتر از ۶۰% نتایج کار، خود را به دولت و سرمایه داران خصوصی بقبولانند. در عین حال  دربرابر مقاومت اینان از نظر سیاسی نیز خود را برای سرنگون ساختن حاکمیت دزدان آماده کنند.
و اگر پرداخت مزد کارگران باکسب مهارت سالانه و درنتیجه تولید بیشتر کارگران ماهر بازهم حق اضافه مزد بالاترشان باید درنظرگرفته شود، کارگران درمبارزه برای گرفتن مزد دراین نظام ضد کارگری تمامی این اجحافات را باید به حساب آورند و ازبین بردن این حق کُشی ها را خواستار شوند.
عدم توجه پیوسته نظام سرمایه داری به این خواستهای محقانه کارگران، چه باید کرد و وظایف کلیه کارگران و زحمت کشان چیست؟ همان طور که مبارزات کارگران برای دریافت مزدهای عقب افتاده در سالهای اخیر درابعادی وسیع به صورت اعتصابات جداگانه صورت گرفته و بجز در زمانی که در کارخانه های مهم دولتی و یا خصوصی کارفرما را مجبور به قبول پرداخت نموده اند، این کارفرمایان با حیله گری مثلا پرداخت یک ماه به بهانه نداشتن پول، اعتصاب کارگران را به شکست کشانده اند و همان کارگران مجبور شده اند دوباره دست به اعتصاب زده و درنهایت مبارزات اعتصابی مکرر آنها در محل کارشان به پیروزی نرسیده است. این امر نشان می دهد که گرفتن حقوق پایمال شده کارگران در گرو مبارزه سراسری بخش عظیم کارگران اعتصابی هم دردمشترک و هم زمان می باشد و اگر چنین اعتصاباتی در سراسر ایران توسط کارگران و زحمت کشان متحد صورت بگیرد، آنگاه است که رژیم و سرمایه داران مجبور به قبول بخشی ازاین خواستهای به حق ابتدائی کارگران خواهندشد.
بنابراین وقت آن رسیده است که کارگران و زحمت کشان به ایجاد سندیکاهای مستقل خود در محیط کارشان و درعین حال به ایجاد فدراسیون سراسری متحد کارگری و رد نمودن تجمع سه گانه دولت – کارفرمائی در محاسبه ی افزایش مزد سالانه، خود کارگران دست به این کاربزنند و از خواستهای به حق تمامی کارگران دفاع کنند. هم اکنون قانون رژیم خدمت گزار سرمایه داران، به کارگران کمتر از ۱۰ نفر در واحدهای تولیدی و خدماتی، شامل بالابردن مزدحداقل فقرنمی شود.
بدین ترتیب، با ایجاد حزب سیاسی کارگری راستین – حزب کمونیست درپیوندی فشرده با کارگران– باید مبارزه برای سرنگون سازی بساط دزدبازار نظام سرمایه داری را براساس برانداختن نظام مالکیت خصوصی وسایل تولید و مبادله و جای گزینی آن با مالکیت اجتماعی پیش برده و ازخودبیگانه گی موجود نظام فاسد کهنه را پس از پیروزی انقلاب کارگری، برای همیشه ازنظر تاریخی دفن کنند.
پیش به سوی اتحاد در سندیکاها و فدراسیون سراسر کارگری!
پیش به سوی مبارزه متحد در گرفتن مزد حداقل حساب شده کارگران!
پیش به سوی ایجاد حزب کمونیست درایران!
در تحقق این اهداف، فرقه گرائی ازنظر کارگران مطرود است!
برای کسب مزد کارگر بالاتر از مزد حداقل سالانه هم مبارزه کنید!
حزب رنجبران ایران – ۱۱ بهمن ۱۳۹۵

Comments are closed.

آثار کلاسیک مارکسیستی

آمار سایت

کانال چشم انداز مصاحبه با کاک ابراهیم و محسن رضوانی

تقویم

سپتامبر 2017
د س چ پ ج ش ی
« آگوست    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

مراسم خاکسپاری زندە یاد رفیق بهرام مهین

>