پیروز باد مبارزات کارگران ایران علیه تحمیل دستمزدهای ناعادلانه

امسال با نزدیک شدن به پایان سال خورشیدی ۱۳۹۵ ما شاهد وجود تورم و گران شدن تقریباً تمامی اجناس و بویژه کالاهای بیشتر مورد مصرف اقشار طبقه کارگر و دیگر زحمتکشان(مانند موادغذایی پایه ای بویژه گوشت، نان، برنج و … ) در ایران هستیم. بررسی اوضاع رو به رشد پر از فلاکت اقتصادی تمام زحمتکشان در ایران و فراز اعتراضات، تظاهرات و تحصن های چشمگیر طبقه کارگر علیه این اوضاع به روشنی نشان می دهد که سال ۱۳۹۵ برای طبقه کارگر ایران و دیگر زحمتکشان بطور فزاینده ای سالی پر از فقر، مشقت و زیر خط فقر زندگی کردن بود.
شایان ذکر و تأکید است که جمهوری اسلامی سرمایه(کابینۀ روحانی) با حمایت نمایندگان کارفرما ها(که قوانین حاکم بر صندوق بین المللی پول را در ایران پیاده میکنند) مؤفق شده حداقل ۲ تا ۳ برابر اصل خانمانسوز زیر خط فقر را در کمیسیون سه جانبه بر طبقه کارگر تحمیل سازد.
رژیم جمهوری سرمایه با ارزان سازی نیروی کار و گسترش اصل خصوصی سازی( از طریق خارج کردن مناطق آزاد تجاری از مشمولیت قانون کار) بردگی بیشتر نیروی کار و تحمیل فقر بیشتر به کارگران و دیگر مزد بگیران را هدف قرار داده است. علت العلل سیاست های فوق(گسترش خصوصی سازی و اعمال “ریاضت کشی”) اثبات فرمانبرداری رژیم از قوانین حاکم بر صندوق بین المللی پول و بازکردن درهای اقتصادی(انفتاح) برای سرمایه های خارجی کشورهای مسلط مرکز و بالابردن سطح صادرات از طریق اعمال “اقتصاد مقاومتی” جمهوری اسلامی سرمایه است.
علیرغم سیاست های فلاکت بار رژیم و اعمال برنامه های ارتجاعی “اقتصاد مقاومتی” و ریاضت کشی، مبارزات کارگران ایران علیه این سیاست ها و برنامه ها(بویژه در زمینۀ جلوگیری از تحمیل دستمزدهای ناعادلانه) در سال ۱۳۹۵ بی اندازه چشمگیر و فراگیر تر بود. کارگران در تظاهرات و تحصن های خود به روشنی نشان میدهند که کسب این حق(تعیین دستمزدها) و بیرون کشیدن آن از دست زالو صفتان دولتی و بخش خصوصی است: زالوصفتانی که غرق در زندگی های تجملی و بی حساب و کتاب از قبل کار و زحمت بشریت زحمتکش جامعه است.
واقعیت ها نشان می دهد که دستمزد کارگران و دیگر زحمتکشان همیشه از مقدار تورم و سطح زندگی عقب تر بوده و کارگران و مزدبگیران جامعه ایران روز به روز فقیر تر و درصد بیعدالتی و نابرابری تشدید می یابد. تاریخ پانصد ساله سرمایه داری نشان میدهد که مبارزه برای دستمزدها مبارزه ای است که همیشه بین کارگران و سرمایه داران جریان داشته و ایران عصر جمهوری اسلامی سرمایه نیز مستثنی از این امر تاریخی نیست. فقط از طریق پروسۀ گسست از محور نظام جهانی امپریالیسم و استقرار حاکمیت ملی(استقلال، آزادی و عدالت اجتماعی) است که کارگران و دیگر زحمتکشان ایران می توانند در این مبارزه(بین سرمایه داران و نیروهای کار و زحمت) به نفع اکثریت جامعه که کارگران و دیگر زحمتکشان هستند نقطۀ پایانی بگذارند: نقطه پایانی که با سرنگونی رژیم سرمایه داری به اساس مالکیت سرمایه داران بر تولید خاتمه داده و با ایجاد جامعه بهتر و دیگر، شعار تاریخی “از هر کس به اندازه توانش و به هر کس به اندازه کارش” را پیاده سازند.
ن.ناظمی
فوریه ۲۰۱۷

Comments are closed.

آثار کلاسیک مارکسیستی

آمار سایت

کانال چشم انداز مصاحبه با کاک ابراهیم و محسن رضوانی

تقویم

سپتامبر 2017
د س چ پ ج ش ی
« آگوست    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

مراسم خاکسپاری زندە یاد رفیق بهرام مهین

>