زنان و جنبش طبقاتی

۸ مارس روزجهانی زن در سراسر جهان امسال از طرف زنان ونیروهای برابری طلب برگذار شد.   و همراه با راهپیمایی و یا گردهمایی خواستهای اساسی در بدست آوردن برابری و طرد مردسالاری و برنامه ریزی این نشست ها از طرف زنان،  مطرح می شود.

خواه و نا خواه در تمامی گردهمایی های روز جهانی زن،اشاره ایی به تاریخچه هشت مارس می شود و اینکه، کارگران یک کارخانه نساجی در شیکاگو، ۸ مارس ۱۸۵۷ علیه نابرابری دستمزدشان دست به اعتصاب زدند و در اثر حمله پلیس تعدادی  کارگر کشته شدند. در ۸ مارس ۱۹۰۸بعد از گذشت بیش ۵۰ سال زنان کارگر  کارخانه نساجی کتان در شهر نیویورک در اعتراض به تبعیض در پرداخت دستمزد دست از کار کشیده و اعتصاب کردند. نگهبانان به دستور صاحب کارخانه درهای  کارخانه  را بسته ومعترضین را حبس کردند. در اثربه آتش کشیده شدن کارخانه ۱۲۹ زن سوختند و جان سپردند. یاد بود هر ساله   جانباختن زنان زحمتکش در دفاع از حق شان پایه یی برای روز جهانی زن شد و به پیشنهاد کلارا زتکین در بیست و هفتم آگوست سال ۱۹۱۰ ، به دومین کنفرانس معروف به بین الملل سوسیالیست که در کپنهاک برپا شده بود، هشتم مارس به عنوان روز جهانی زن به رسمیت شناخته شد. روزی که برای همبستگی زنان جهان علیه (با) تبعیض  جنسیتی و ستم مضاعف بر زنان ، به صورت نقطه عطفی در مبارزات زنان جهان در آمد .

تاریخ پیدایش روز زن غیر قابل انکار است و بر صفحات تاریخ مبارزات کارگری ثبت شده است. اما بورژوازی و مدافعین نظام سرمایه تلاش مذبوحانه ای برای غیرطبقاتی وبی رنگ جلوه دادن نقش مدافعین واقعی حقوق زنان، برابری و رهایی انسان ها از بند نظام سرمایه داری و کم جلوه دادن علت اصلی تعیین هشت مارس روز جهانی زن  را دارند. آنها می کوشند روز زن را به مثابه روزی برای تجلیل از مقام زن تبدیل کنند.

زنان در جامعه بشری تنها ازنظر جنسیت نیست که زیر ستم  و مورد بهره برداری های مختلف قرار می گیرند، بلکه تعلق طبقاتی و جایگاه اجتماعیشان که تعیین کننده دفاع از منافع طبقاتی مشخصی می باشد، باعث مرزبندی بین مدافعین و متجاوزین به حقوق زنان می شود.

زنان و مردانی که با ادعای دفاع از رهایی و تساوی حقوق زنان با مردان، در عرصه های اجتماعی و سیاسی فعالیت می کنند ولی از جهتی دیگر، با اصول نظام هایی که مخالف برابری انسان ها هستند،همسویی دارند، تنها نقابی بر چهره زده اند، تا هر چه بیشتر راه رهایی زنان از قید بندگی را به بیراهه بکشند. آنها نمی خواهند آشکار گردد که علت پایین بودن سطح دستمزد  زنان نه بخاطر زن بودن است بلکه  مزورانه بیان نمی کنند که بخاطر کسب بیشتر سود برای صاحبان سرمایه است. به علاوه فروش زنان به عنوان کالا در بازار سکس برای کسب   درآمد هرچه بیشترسرمایه داران در این ورطه استثمارگری می باشد. ودختران در اثر فقر  حاضر به تن فروشی می شوند. حتی با تبلیغات گسترده سعی در عادی جلوه دادن این امور می کنند و در بسباری از شهر ها درکشورهای سرمایه داری فاحشه خانه ها دایر است!. در مطبوعات اعلام شده که۴۰۰۰۰۰ نفر در بازار سکس آلمان امرار معاش می کنند۱ این افراد شامل زنان و مردانی هستند که به صورت رسمی و به اشکال مختلف در این بازارمشغول به کار هستند. طبیعتا تعداد افرادی که غیر رسمی در بازار سکس مشغول هستند را نمی شود محاسبه کرد. طبق گزارش کمیسیون اروپا به مطبوعات آلمان از سال ۲۰۱۰ تا۲۰۱۳ – ۳۰۰۰۰ انسان در اروپا قربانی فروشندگان سکس شده اند که البته  تعداد واقعی بسیار بیشتر است. طبق آمار اداره فدرال آلمان، در آمد یکساله در تجارت سکس بین ۱۴ تا ۱۵ میلیارد یورو بوده که برای محاسبه سود باید هزینه هتل ها، بارها، ایاب و ذهاب  و بقیه مخارج را از ان کم کرد. نتیجه اینکه یکی از راه های گردش پول در نظام سرمایه داری همان بهره برداری جنسی از انسان ها فقیر و بخصوص زنان است.

شرایط زنان  به عنوان فروشندگان نیروی کار در تمامی رشته های حرفه ایی صورت بهتری ندارند. میزان مزد مشاغلی که در فرهنگ مردسالارانه به عنوان کار زنانه تبلیغ می شود مانند معلمی، پرستاری، سکرتری، فروشندگی و… در قبال بازدهی کاری بسیار ناچیز است. اینکه  بعد از بیش از ۲۰۰ سال  همچنان در کشورهای پیشرفته صنعتی، زنان برای کسب برابری مزد  با مردان در حال تلاش و مبارزه هستند، نشان دهنده این امر است که نظام سرمایه داری جوابگوی چنین خواسته و حق نیمی از جامعه بشریت نمی تواند باشد. بورژوازی نمی تواند از چهار چوبی که دارد پا فراتر گذاشته و کار خانگی و پرورش کودکان را به عنوان شغلی که باید بابتش مزد و مزایا (بیمه، بازنشستگی…) دریافت شود بپذیرد. بهتر است برای زنان در سالگرد هشت مارس روشن شود که چنین شرایطی تنها با از بین رفتن نظام سرمایه داری صورت پذیر است که با انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ گام مهمی دراین راه برداشته شد. برای رهایی زنان از قید و بند های فرهنگ مردسالارانه باید با مالکیت خصوصی بروسایل تولید و مبادله مبارزه کرد و ریشه اش را خشکاند زنان که جان خود را در ۸مارس ۱۹۰۸ از دست دادند و پیشنهاد کلارا زتکین برای برگزاری روز زن در این راستا بوده است. خوشبختانه،  شرایط بد فعلی جهان و نقش زنان سیاست مداری که مدافع و حافظ نظام بورژوازی، (مالکیت خصوصی) و در نتیجه فرهنگ مردسالار هستند، بر ماروشن می سازد که برای رهایی زنان در کدام مسیر می بایست گام نهاد. تغییرجهان از این همه بی عدالتیها درگرو گام گذاشتن و شرکت هرچه گسترده تر زنان کارگر و زحمت کش در پیشبردن امر انقلاب جهان است.

ترانه  مارس ۲۰۱۷

 

 

Comments are closed.

آثار کلاسیک مارکسیستی

آمار سایت

کانال چشم انداز مصاحبه با کاک ابراهیم و محسن رضوانی

تقویم

جولای 2017
د س چ پ ج ش ی
« ژوئن    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

مراسم خاکسپاری زندە یاد رفیق بهرام مهین

>