باز کردن کلاف سردرگم به دست کارگران آگاه!

دو موضع متضاد در جنبش نیروهای مدافع مبارزات کارگران ایران در خارج از کشور درکنارهم قرارگرفته اند بدون اینکه با حل اختلافات شان به وحدت نظری و سیاسی و تشکیلاتی برسند. کارگران آگاه فعال کمونیست درایران ضروری است موضع خود را درجلب روشنفکران کمونیست در رابطه با ایجاد حزب و تشکلهای توده ای کارگران و تشریح اوضاع ایران ای طبقاتی و گرایشات متخاصم، مشخص نمایند تا زمینه را برای تدارک برگزاری کنگره اول ایجاد حزب کمونیست فراهم سازند.

موضع اول هنوز ازمنجلاب فرقه گرائی و سردرگمی خود را رها نساخته و ضمن تلاش درپافشاری روی نظرات ایدئولوژیک، سیاسی و تشکیلاتی خود به جای یافتن راه حل پیوند فشرده جنبش چپ با جنبش کارگری، با ریزش و کناره گیری اعضای خود رو به رو شده اند. این تشکلها نه تنها دردفاع از اصول کمونیسم علمی ناپیگیر هستند، بلکه برای یافتن راه کار رهائی از این وضعیت نامطلوب جنبش چپ در ایران ، به اتحادعملهای موقتی و مشروط گرایش داشته که مطابق با ماهیت فرقه گرائی عدم التزام تعهد و نظم آهنین دراین گونه اتحادها می باشند. اما اگر جمعبندی دقیقی ازاین گونه اتحادعملهای ناموفق موجود طی دهها سال گذشته، کرده بوده اند بدان نتیجه می رسیدند که پیشروی تشکلهای معتقد به این راهکارهای نوع جبهه واحدی به جائی نمی رسند. ریشه یابی این جدائیهای تشکیلاتی هنوز عمیقا صورت نگرفته و کماکان براساس درک یک جانبه ی خود ناشی از تفسیر منفی از تجارب مبارزه طبقاتی طبقه کارگر در ۲۰۰ سال گذشته محملی برای توجیه وضع موجود می سازند. علیرغم دهها سال عدم موفقیت این دیدگاهها و تبلیغ همکاری جبهه ای کمونیستها نتیجه اش انتقال ویرووس فرقه گرائی در جنبش کارگری ایران بوده که به نوبه ی خود حتا در درون این جنبش تاثیری منفی گذاشته اند تا کمک به ارتقاء آگاهی طبقاتی و وحدت کمونیستی درعرصه های مهم ایدئولوژیک – سیاسیتشکیلاتی – سبک کاری در جهت چاره رنجبران وحدت و تشکیلات استکرده باشند. ازاین طریق شیپور پایان تفرقه در جنبش کمونیستی ایران هنوز به صدا درنیامده است.

موضع دوم تاکید برمحکم به دست گرفتن نظرات اثبات شده در پراتیک کمونیسم علمی دارد که تا به حال با به کارگیری تلفیق آن باشرایط مشخص در مبارزات جاری طبقه کارگر موفق بوده است. لنین یکی ازآموزگاران بزرگ طبقه کارگر جهان رهنمود زیر را از جمله در ایجاد حزب کمونیست چنین بیان می دارد:

برای تمرکز کارحزبی وحدت سازمانی هم لازم است که آن هم درحزبی که اندکی از حدود محفل خانوادگی تجاوز کرده باشد بدون آئین نامه ی منظم و بدون تابعیت اقلیت از اکثریت و بدون تابعیت جزء از کل امکان پذیرنیست. مادام که ما در مسائل اساسی بدون برنامه و تاکتیک وحدت نداشتیم آشکارا می گفتیم که در درون پراکندگی و محفل بازی زندگی می کنیم. علنا اظهار می داشتیم که قبل از متحدشدن باید مرزبندی نمود. در آن وقت ما از شکلهای سازمان مشترک حتی دم هم نمی زدیم. بلکه فقط و فقط درباره مسایل جدید( درآن موقع واقعا هم جدید) مبارزه ی برنامه ای و تاکتیکی با اپورتونیسم چون و چرا می کردیم. اکنون این مبارزه بنا به اعتراف همه ی ما یک وحدت کافی را تامین نموده و دربرنامه ی حزبی و قطعنامه های حزبی درباره ی تاکتیک فرمولبندی شده است. اکنون برماست که گام بعدی را برداریم و این گام را ما با موفقیت همگی برداشته ایم: ما شکلهای سازمان واحدی را که تمام محفل ها را در یک واحد کل مجتمع نموده است تنظیم نموده ایم“. (یک گام به پیش، دوگام به پس)

در تلفیق این رهنمود لنین، ما بارها در گردهم آئیهائی در خارج ازکشور با شرکت کنندگان مدعی کمونیست بودن خاطر نشان نموده ایم که برپایه ی وفا داری به کمونیسم علمی و با ارزیابی مشخص از اوضاع کنونی برنامه ای را در عرصه ی جهانی که سرمایه داری امپریالیستی درمرحله ی رشد جهانی ترشدن هرچه بیشتر و تحمیل بازارآزاد جهانی قصد مستعمره سازی پست مدرن جهان را دارد، ارائه دهیم . اکنون قطبهای جهانی در جریان رقابت با هم از یک سو و مقاومت کارگران و زحمت کشان جهان از سوی دیگر، دچار بحران چنان عظیمی شده ، ناتوان در رهائی از این بحران به دست و پا افتاده و هژمونی امپریالیسم آمریکا بعداز جنگ جهانی دوم در راس این نظام به چالش کشیده شده است. درایران نیز نظام سرمایه داری طبق قانونمندی عام نظامهای بورژوائی به منظور رشد و تکاملش، با چاپیدن افسارگسیخته حاصل کار طبقه کارگر و زحمت کشان مشغول ایجاد انحصارات بزرگ سرمایه داری نظیر دارو سازی، بنیاد شهید، پتروشیمی – اعم از دولتی و خصوصی – و غیره بوده و با حفظ پیوند با سرمایه های امپریالیستی به تقویت نظام سرمایه داری ایران می پردازد.

ما تاکید کرده ایم که کارگران یدی و فکری که نیروهای خود را در این دو بخش، به طور بسیار ارزان و چند برابر زیر خط فقر تعیین شده به سرمایه داران می فروشند، گروههای اجتماعی ای هستند که صاحب ثروت و مالک هیچگونه وسایل تولیدی نبوده و لذا استثمارگر نیستند و مزدبگیر می باشند. مشخصا گروههای معروف به: کارگر، معلم، پرستار، کارکنان حمل و نقل، باز نشسته گان، کارمندان دون پایه دولت و فروشندگان استخدامی مغازه ها و حتا دانش جویان برخاسته از خانواده های فقیرمدافع کارگران و زحمت کشان با درآمد بخور و نمیردرحمایت و خدمت به جنبش کارگری پیشرو ، همراه با خانواده های شان با بیش از ۷۰ درصد مردم ایران درحمایت ازصف اردوی کارو مبارزه علیه نظام سرمایه داری قرار دارند؛

ما رهائی کارگران و زحمت کشان از زیر استثمار و ستم سرمایه داران را، درگرو مبارزه برای انجام انقلاب کارگری و تشکیل دولت کارگری دیکتاتوری پرولتاریا، لغو مالکیت خصوصی بر وسایل تولید و مبادله، و برقراری نظام شورائی می دانیم. در پرتو آموزشهای اصول کمونیسم علمی، گذارانقلابی به سوسیالیسم را در یک دوران تاریخی می پذیریم. درسوسیالیسم، استقرار دموکراسی شورائی برای اکثریت مردم به جای دموکراسی پارلمانی برای اقلیت صاحبان سرمایه، برقرارمی شود. فراهم سازی حق رفاه در عرصه های زندگی (مسکن، بیمه اجتماعی، تحصیل رایگان، حفظ سازمانهای کارگری، رهائی زنان از سلطه نابرابری و مردسالاری، برچیدن بساط مذهبی در دخالت درامور دولت و آموزش و پرورش و…) ازوظایف دولت کارگری هستند. به علاوه، ما معتقد به ادامه ی مبارزه ی طبقاتی در نظام سوسیالیستی برای ممانعت از بازگشت قدرت به دست بقایای مالکان اعم از سرمایه داران و خرده بورژوازی، ازبین بردن ریشه ای کلیه روابط نابرابر و سنن ارتجاعی و سلطه ی مذهبی برای گام نهادن به جهان بدون امتیازات طبقاتی و وجود طبقات در نهایت و گذار به کمونیسم بدون طبقه وبدون دولت طبقاتی می باشیم.

محکم به دست گرفتن اصول کمونیسم علمی، دفاع از دستاوردهای انقلابی پرولتاریا و شناخت از اشتباهات، مبارزه علیه نظرات تجدیدنظرطلبانه این اصول که بزرگترین انشعابات را در درون مبارزات متحد طبقه کارگر به وجود آورده اند، ازجمله وظایف جدی و اجتناب ناپذیر در حرکت موفق آمیز انقلابی حزب طبقه کارگر بوده که بدون آن حتا به ایجاد دژ تئوریک قوی و علمی نخواهیم رسید. زیرا این انحرافات ضد کارگری چنان ضرباتی می زنند که تاریخ نظرات رویزیونیستی راست کهن، مدرن و سه جهانی و رویزیونیسم چپ گواه این امر است؛

ایجاد حزب کمونیست متکی بر استخوان بندی پرولتاریا درکلیه مدارج کارحزبی به منظور آموزش و هدایت مبارزات طبقاتی کارگران امری مبرم در شرایط کنونی است، حزبی که برپایه اجرای دقیق مرکزیت دموکراتیک مناسبات بین اعضای حزب را معین می کند؛

انترناسیونالیسم پرولتری موضع جهانی طبقه کارگر است برای درهم شکستن مالکیت خصوصی بروسایل تولید و مبادله درجهان و انجام انقلاب کارگری درهرکشور و جهان و براین اساس دراهتزاز نگهداشتن انترناسیونالیسم پرولتری و کمکهای متقابل در راستای مبارزه و پیروی از کارگران همه کشورها متحدشوید؛

کمک به آگاه نمودن کارگران به ضرورت تشکیل سازمانهای توده ای کارگری از طریق شرکت کمونیستها در این سازمانیابی و آموزش دهی کارگران به گذار از مبارزات مطالباتی به مثابه کلاس آموزشی سازمان یابی کارگران و گذار به مبارزات سیاسی و برقراری پیوند فشرده با حزب کمونیست ؛

کمونیستها ارباب توده ها درهدایت مبارزات سیاسی و دستور صادرکردن بدون نظر خواهی و گوش دادن به نظرات توده ها نبوده از اصل ازتوده ها به توده هاو توده ها سازندگان اصلی تاریخندپیروی می کند؛

از آنجا که ارتجاع حاکم به طور خود به خودی از قدرت کنار نمی روند و با تکیه به نیروی نظامی به سرکوب جنبشهای کارگری و زحمت کش می پردازند تا موقعیت حاکم خود را از دست ندهد، کمونیستها با تکیه به توده ها امر قیام و انقلاب قهرآمیز سراسری کارگری را تدارک می بینند؛

انتقاد و انتقاد از خود برای اصلاح خط مشی حزب و افکار و عملکرد نادرست کمونیستها از وظایف مهم و جدی تصحیح عیبها است که متکی بر وحدت – انتقاد – وحدتیعنی حرکت از وحدت رفقا، دست زدن به انتقاد و نهایتا رسیدن به وحدت می باشد و نه انتقادکردن وسیله ای برای نفی و طرد یک دیگر تا رقابتهای ناسالم در درون حزب فرصت رشد نیابد؛

باتوجه به سرکوب جنبش کارگری ایران توسط رژیم فاشیستی حاکم و ممانعت از سازمانیابی طبقه کارگر در حزب کمونیست و حتا مبارزات مطالباتی، سازماندهی مخفی و تلفیق کار مخفی و علنی را دراجرای اصول کارحزبی ضروری می دانیم؛

این نکات اساسی برای تهیه برنامه و تاکتیکها و استراتژی مبارزه در براندازی سلطه نظام سرمایه داری کافی است برای متحدشدن تشکلهای معتقد به این مواضع برای شروع کار مشترک درتشکل واحد نوع حزبی جهت حرکت به سوی ایجاد حزب کمونیست و تعمیق این نظرات و دیگر مسائل در ادامه مبارزه برای ایجاد حزب کمونیست و رسیدن به وحدت درجریان پیشبردن مبارزه ایدئولوژیک و ارتقاء وحدت درون حزبی به درجات بالاتر و مستحکم تر. و اگر دید واقعبینانه ای داشته باشیم توافق برسر نکات فوق چندان غیرقابل حصول نیست.

با توجه به نکات بالا و علیرغم تاکید کارگران کمونیست مبارز و جانباخته ایران، در مبرم بودن ایجاد حزب کمونیست در سمینارها که ازجمله زحمتی با ارزش توسط رفقای اتحادچپ ایرانترتیب داده شد تا راه برون رفت از بن بست کنونی راهکارها مطرح شوند، و تعداد قابل ملاحظه ای از تشکلهای چپ حضور یافته و هر نیرو نظرات خود را دراین زمینه بیان داشتند. ولی اتفاق نظر اکثریت تشکلها در حد اتحادعمل باقی ماند. درحالی که تجارب ۳۰ سال اخیر همین تشکلها در زمینه اتحاد عمل، جز باقی ماندن فرقه ها درلاک خود نشان داده که حرکتی در شکستن این عنصر فساد رسوخ یافته از جانب بورژوازی جهانی و مواضع خرده بورژوائی در درون نیروهای چپ نبوده و به سنگ اندازی در پیشروی جنبش کارگری و ایجاد تجزیه در درون آن عمل کرده و نتیجه ای تا به حال نداده است.

به این اعتبار راه برون رفت از بحران کنونی، ضروری است نیروهای کمونیست براساس نکات فوق که صرفا اختراع فردی و گروهی نبوده و تلفیق رهنمودهای کمونیسم علمی با شرایط مشخص ایران نیز می باشد، تنها با متحدشدن تشکلهای کمونیستی بر این اساس دریک تشکل، اولین ضربه به عنصر فساد فرقه گرائی بوده و زمینه وحدت هرچه فشرده تر با جنبش کارگران آگاه کمونیست درایران را فراهم خواهد ساخت . با امید به اینکه در این روند زمینه وحدت کمونیستها هرچه قاطع تر در خدمت تقویت پیوند فشرده با کارگران کمونیست در ایران مساعدشده وحزب راستین کمونیست انقلابی دربطن مبارزات کارگران رهبری شایسته انقلابی خواهدشد. بدون چپ و راست زدن ، بدون سازشکاری و آنارشیسم در حرکت به سوی ایجاد حزب و هدایت مبارزه کارگران قاطعانه این حزب گام برداشته . با سرنگون ساختن نظام پوسیده سرمایه داری حاکم با شرکت هرچه وسیعتر کارگران و زحمت کشان و کسب قدرت دولتی کارگران و پاک کردن مناسبات عقب مانده و فاسد اجتماعی باز مانده از نظام سرمایه داری، گذار به نظام سوسیالیستی هرچه شکوفان تر فراهم خواهدشد.

ک.ابراهیم – ۱۷ اسفند ۱۳۹۵

Comments are closed.

آثار کلاسیک مارکسیستی

آمار سایت

کانال چشم انداز مصاحبه با کاک ابراهیم و محسن رضوانی

تقویم

آوریل 2017
د س چ پ ج ش ی
« مارس    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

مراسم خاکسپاری زندە یاد رفیق بهرام مهین

>