وضعیت مبارزاتی طبقه کارگر

رفقای کارگر

سالی که گذشت برای طبقه کارگر به لحاظ معیشتی بسیار سخت و طاقت فرسا بود. شما مجبور بودید که برای تامین حداقل زندگی خود و فرزندان دانشجو و دانش آموزتان در عین تحصیل دو شیفته کار کنید. بسیاری دیگر ناشی از فقر مجبور به ترک تحصیل فرزندانشان شدند. سال گذشته حداقل دستمزد با مزایای حدود یک میلیون تومان بود که با خظ فقری که ۳٫۵ میلیون تومان بود فاصله بسیار زیادی داشت.از اسفند سال ۱۳۹۵ هم که حداقل دستمزدها به ۸۱۳ هزار تومان رسید همزمان خط فقر به سطح ۴ میلیون تومان به بالا رسیده بود. سال گذشته اخراج های کارگران بخاطر اعتراضات با دلیل و بدون دلیل همچنان ادامه داشت و سرمایه داران همچنان پرداختی حقوق کارگری به عقب انداخته و در برخی از کارخانه ها تا حدود ۱۸ ماه دیرکرد پرداختی حقوق کارگران ثبت شده است. اما طبقه کارگر مبارز به مثابه پرچم دار و پیشرو مبارزات اجتماعی با تمام فشارهای اقتصادی و معیشتی با حدود ۷ هزار عمل مبارزاتی ،اعتراضات در این زمینه ها را به اشکال گوناگون بجلو برده است . از بستن جاده ها ، پر کردن طومارهای اعتراضی به مقامات ، تجمع در برابر ارگان های دولتی ، برگزاری جلسات مشورتی کارگری در کارخانه ها و کارگاههای تولیدی ، اعتصاب و بستن درهای کارخانه به روی مدیران عامل و نیروی امنیتی ، تحصن در کارخانه و بیرون کارخانه ها در اعترض به عقب افتادگی حقوق ها و درگیری با نیروهای امنیتی و پلیسی رژیم …..نمونه های مبارزاتی در سال گذشته بوده است. در برخی واحدهای تولیدی تجمع و تحصن به دفعات مختلف را داشته ایم. در بسیاری از کارخانه ها و واحد های تولیدی مانند کشت و صنعت مهاباد مبارزات و اعتراضات و کشمکش با دولت و سرمایه داران تا چندین ماه بصورت رودر رو ادامه داشت. در عین شکست بعضی از این مبارزات کارگری، تعدادی از این مبارزات با تحقق درخواست های کارگران به پیروزی رسیدند و بسیاری از درخواست های محقانه کارگران با هجوم نیروی های امنیتی و بگیرو ببند کارگران و فعالین کارگری روبرو شد.اخراج ها به عاملی برای سرکوب بی وقفه اعتراضات کارگری تبدیل شده است. در سال گذشته لیست طولانی از کارخانجاتی که در آن مبارزات کارگری وجود داشته است که به نسبت سال های گذشته رشد بسیار بالائی داشته است و این نشان می دهد که کارگران در ایران در برابر دولت و سرمایه داران بی رحم و استثمارگر قهرمانانه ایستاده اند و هر روز این هم قوی تر و سازمان یافته تر می شود.و در عین حال تعداد آنها رشد داشته است .رژیم سرمایه داری اسلامی هر چه بیشتر تشکلات کارگری و فعالین کارگری را تحت پیگرد و سرکوب قرار می دهد اما خواست تشکل در بین طبقه کارگر به یک خواست همگانی تبدیل شده است.به همین دلیل دولت دیگر قادر نخواهد بود جلوی تشکلات مستقل را بگیرد اگر کارگران متحدانه در برابر هجوم ماموران امنیتی و اخراج ها بایستند.

در سال گذشته همکاری کارگران در مبارزه علیه سرمایه برای احقاق حقوق صنفی خود تنگاتنگ تر بود.بیش از ۸۰ در صد اعتراضات بخاطر معوق ماندن حقوق ها و نیز پرداخت نشدن مزایا و پاداش و عیدی ها بوده است. جدا از اطلاعیه های مشترک ، اعتراضات مشترک بخاطر دفاع از فعالین کارگری که بطور دائم توسط رژیم اسلامی تحت فشار و زندان و غیره قرار می گرفتند نیز در هماهنگی بیشتری بود. ما شاهد اطلاعیه های مشترک زیادی از طرف تشکلات و فعالین کارگری در دفاع از هم طبقه ایئ های خود بودیم . حزب رنجبران به مثابه گردانی از جنبش کمونیستی ایران از مبارزات بحق کارگران علیه سرمایه و جمهوری اسلامی پشتیبانی کرده و مدافع بی چون وچرای پیوند جنبش کارگری و کمونیستی می باشد.کارگران در ایران بدون داشتن یک حزب کمونیست و تشکل سیاسی متعلق به خود قادر به دست گرفتن مستقل سرنوشت خود نخواهد بود.

بیکاری همچنان بیداد می کند و نرخ بیکاری بویژه در بین تحصیل کرده ها بر طبق آمارهای گوناگون در ایران به ۴۰ در صد می رسد ، بسیاری از تحصیلکردگان در ایران جزئی از لشکر بیکارها بحساب می آیند.بسیاری از نیروهای جوان که به بازار کار اضافه می شوند نمی توانند کار مناسب و یا اصلا کاری پیدا کنند. آنها بعلت ضعف مالی مجبور هستند با پدر و مادرهای کم درآمد خود در خانه های بسیار کوچک زندگی کنند. در کنار چنین وضعیتی آقازاده ها با خانه ها و آپارتمان های میلیاردی و حیف و میل و اسراف ، در یک زندگی اشرافی کاملا انگلی غرق هستند. و پارتی بازی و برخورد مافیائی به بخشی از سیستم حکومتی و سرمایه داری تبدیل شده است.

کودکان کار که وجودشان ناشی از بحران اقتصادی و به فلاکت کشیدن خانواده های کارگری و کم در آمد است. برای سرمایه داری ایران نیروی کارجوان و ارزان بدون هیچگونه پشتیبانی قانون از آنها منبع درآمدهای عظیمی است که زندگی بدون آینده ای را برای آنان ترسیم می کند. کودکان کار و بی سرپرست ، کارتن خواب ها و خیل عظیمی از فرودستان جامعه ناشی از حرص و ولع سرمایه داری ایران است که در دنیای ستم و استثمار طبقاتی همیشه به عنوان طردشدگان جامعه شناخته می شوند نیروئی که خود برآمده از سود سیستم و مناسبات سرمایه داری است .بر طبق آمارهای داخلی در ایران رشد کودکان کار در چند سال گذشته ۵ در صد بوده است که نشانی از فشارهای اقتصادی به خانواده های کودکان کار است. این در حالی است که سیستم های آموزشی دولتی به حداقل رسیده است و جای آنرا مدارس خصوصی با شهریه های کلان برای خانواده های متوسط گرفته است.که امکان تحصیل را برای کودکان خانواده های کم درآمد بسیار سخت تر کرده است.

معلمان و پرستاران به عنوان مزدبگیران اجتماعی در رده های پائین درآمدهای اجتماعی قرار دارند. و از بسیاری از حقوق و درآمدهای حداقل زندگی محروم می باشند. اعتراضات یک ساله گذتشه آنها نشان از تحرکی دارد که در بین این اقشار اجتماعی در حال نضج گیری است.

در طی یک سال گذشته صدور حکم شلاق برای فعالین کارگری بالا رفتن تعداد اعدام ها ، ادامه اختلاس ها ، همچمنان ادامه داشت. فعالین کارگری و سیاسی بدلایل کاملا واهی و ساختگی بارها به دادسرای ها و ارگان های امنیتی فراخوانده شده و با حکم های قبلی مجددا به زندان رفتند. در زندان های رژیم شکنجه های جسمی و روانی برپا و بی قانونی به یک قانون تبدیل شده است. زندانیان سیاسی شامل لیست بلندی ازفعالین کارگری ،جنبش زنان ،معلمان ، پرستاران ، حقوق بشری ، عقیدتی ، ملی ، جنبش زنان ، دانشجوئی و روشنفکری ایران هچنان در بند رژیم اسلامی هستند. اما با شهامتی در خور تحسین بارها با اعتصاب غذا و اعتراضات در زندان رژیم را در سطح حقوق زندانی و حق شهروندی به چالش کشیده اند. رژیم با دادن حکم های اعدام به زندانیان آنها را تحت شرایط شدید روحی به مدت های طولانی نگاه داشته است.

امروزه در ایران روحیه اعتراضی بشدت بالا گرفته است.این اعتراضات که بازتاب بحران اقتصادی و سیاسی در ایران است که نسیم سالهای ۵۶ – ۵۷ را بخاطر می آورد. آتش های انقلاب زیر خاکستر در حال شعله دادن است.مقاومت و مبارزه بی وقفه طبقه کارگر و فعالین کارگری و سیاسی به این امر در طی سال های حکومت اسلامی کمک های شایانی کرده است. رژیم اسلامی در بسیاری از موارد ناشی از جنبش قوی کارگری مجبور به عقب نشینی شده است. وجود تشکلات مستقل بعد از سال ها مبارزه و زندان و اخراج های گسترده به طور غیر رسمی در جامعه حضور پیدا کرده اند.

مجموعه مبارزات و پیروزی هائی و نیز شکست ها در طی یک ساله گذشته روحیه های مبارزاتی و تهاجمی علیه سرمایه و دولت اسلامی را بشدت بالا برده است و اعتراضات دفاعی جای خود را به مبارزات رودر رو داده است. مردم به جان آمده درخواست ها و مسائل خود را بصورت علنی در جامعه مطرح کرده و خواستار پاسخگویی مسئولین هستند.به همین دلیل جناح های مختلف ناشی از تهاجم توده های به ستوه آمده مردم ،به جان هم افتاده اند.و یکدیگر را به فساد و عدم صلاحیت و بی عرضگی متهم می کنند.در چنین اوضاعی انتخابات ریاست جمهوری به خیمه شب بازی در جهت فریب مردم در عین تصفیه حساب با مخالفین جناحی دولتی خودی ها شبیه است

سال گذشته در اردوی کار تحولات بطرف مثبت و تلاش برای مبارزه علیه سرمایه بی وقفه ادامه داشت و در این رودرروئی طبقه کارگر به طور واقعی تنها نبود. معلمان و پرستاران ، دانشجویان و بسیار از دیگر اقشار تهیدست اجتماعی در این مبارزه برای زندگی بهتر و دنیای برابر انسانی متحد و همبسته بودند. این موقعیتی عینی را بوجود آورده است که دنیای نوینی را بطرف آزادی و سوسیالیزم باز می کند.

ع.غ

Comments are closed.

آثار کلاسیک مارکسیستی

آمار سایت

کانال چشم انداز مصاحبه با کاک ابراهیم و محسن رضوانی

تقویم

جولای 2017
د س چ پ ج ش ی
« ژوئن    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

مراسم خاکسپاری زندە یاد رفیق بهرام مهین

>