اصول جهانشمول و خاص انقلاب اکتبر و استراتژی انقلاب بین‌المللی سوسیالیستی

توسط MLPD، مشارکت شماره A07  در “بحث اینترنت بین المللی در مورد اهمیت صدمین سال انقلاب اکتبر”، ۲۹ ژوئن ۲۰۱۷
ما در عصر امپریالیسم و ​​انقلاب پرولتاریایی زندگی می کنیم. ۱۰۰ سال پس از انقلاب اکتبر، مانیفست جدید و تغییرات اساسی در توسعه نظام جهانی امپریالیستی به وجود آمده است.
رویزیونیستهای مدرن و نئورویزیونیست ها نفی می کنند که سرمایه داری در دوران امپریالیسم،  سرمایه داری در حال مرگ است. آنها آموزش  معتبر جهانی انقلاب اکتبر را رد می کنند که پرولتاریای انقلابی باید دستگاه دولتی بورژوازی، ارگان قدرتمند دیکتاتوری سرمایه مالی را خرد کند  و دیکتاتوری پرولتاریا را ایجاد کند.
دگماتیست ها در بهترین حالت  به نوبه خود تغییرات کمی را مشاهده می کنند. آنها انکار می کنند که مانیفست های جدید و تغییرات اساسی از زمان ظهور آن در امپریالیسم رخ داده است و بدین ترتیب ضرورت کار تئوریک را برای بررسی دقیق  و به موقع رد می کنند.
مارکس و انگلس در دوران پیشا امپریالیستی تصورمی کردند که انقلاب بین المللی اساسا یک عمل واحد به عنوان یک انقلاب جهانی است و این امر مستلزم اقدام مشترک پرولتاریای تمام کشورهای پیشرفته یا حداقل اکثر این کشورها است.  بر اساس تکامل سرمایه داری رقابت آزاد به امپریالیسم و ​​قانون تکامل ناموزون اقتصادی و سیاسی اقتصاد سرمایه داری که توسط لنین مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است، لنین به این نتیجه رسید که “پیروزی سوسیالیسم در آغاز در چند یا حتی در یک کشور سرمایه داری ممکن است” لنین، مجموعه آثار، جلد ۲۱، ص ۳۴۲؛ تاکید اضافه شده است). این تکامل خلاقانه تر استراتژی انقلاب بین المللی مطابق با شرایط اجتماعی تغییر یافته بود. بر خلاف انتظارات لنین از یک واکنش زنجیره ای، انقلابات موفقیت آمیز در ابتدا از انقلاب اکتبر پیروی نمی کردند. علیرغم این، او هیچ دلیلی برای بدبینی و استعفای خود ندیده بود و از این که “ما شانس خود را برای انقلاب جهانی بدست آوریم» دفاع کرد  و در انتقال این وظیفه بما هیچ شکی بخود راه نداد (لنین، مجموعه آثار، جلد ۳۱، ص ۳۹۸). وی ساختن سوسیالیسم  در اتحاد جماهیر شوروی را به مثابه ایجاد یک پشتوانه  قوی برای ترویج جنبش بین المللی کمونیستی، که همراه  بین الملل کمونیست سازمان یافته بود، دید.

حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی تحت رهبری  لنین و استالین  کاملاٌ در رد هرگونه  سرزنشی(محکومیتی) محق بود ودر دهه های بعد ثابت کرد که در روسیه نه تنها انقلاب پرولتری غلبه می یابد، بلکه می‌تواند ساختمان سوسیالیسم را با موفقیت بنا نهد. استالین در مقابله با نقطه نظرات تروتسکیست ها قبل از بنای  سوسیالیسم، به طور واضح از  انقلاب اکتبر و ساختمان سوسیالیسم در یک کشور واحد و رابطه آن با انقلاب پرولتاریای بین المللی دفاع کرد. “ویژگی مشخص این خطر، عدم اطمینان به انقلاب پرولتاریای بین المللی است؛ عدم اعتماد به پیروزی آن… “(استالین، آثار، جلد ۷، ص ۱۶۹). در عین حال، نیروهای دگماتیک، استراتژی انقلاب بین المللی را به مثابه تروتسکیسم تعریف می کنند. بهر حال، در مضمون کلی آن، منشاء این استراتژی نه از تروتسکیست ها و نه از MLPD ناشی شده است. در کتاب “طلوع انقلاب سوسیالیستی بین المللی” ما ثابت کردیم: “این نظریه توسط مارکس و انگلس و توسط لنین، استالین و مائوتسه دونگ  بر اساس شرایط تغییر یافته زمان خود تدوین شده است. در بیشتر موارد، تروتسکیست ها از این مفهوم  با روش عجیب و غریب سوء استفاده کرده اند تا تسلیم  خود را در برابر مبارزۀ طبقاتی انقلابی در کشور خودشان توجیه کنند”(ص ۱۳۵).

در دهمین سالگرد انقلاب اکتبر در سال ۱۹۲۷، استالین توضیح داد: “این(ساختمان سوسیالیسم در شوروی- مترجم) یک مرکز قدرتمند و علنی جنبش انقلابی جهانی را ایجاد کرده است، که هیچگاه در گذشته  مانند آن وجود نداشته که حالا می تواند یک جبهه متحد انقلابی از پرولتاریا و ملت های ستمدیده از کلیه کشورها علیه امپریالیسم تشکیل دهد”(استالین، آثار، جلد ۱۰، ص ۲۴۴؛ ۲۵۰-۲۵۱) بهر حال، این اهمیت اساسی برای ترویج جنبش انقلابی در کلیه کشورها، هیچ تغییری را در این واقعیت بوجود نمی‌آورد که  انقلاب اکتبر در شکل و جوهر مشخص خود، انقلابی با شخصیت ملی بود.که تحت رهبری بلشویک ها، با اعتماد قطعی و تکیه به طبقه کارگر، توده ها و همبستگی بین المللی، منجر به ساختمان سوسیالیسم در یک کشور شد

گذشته از قانون رشد ناموزون اقتصادی و سیاسی، این واقعیت که امکان ایجاد سوسیالیسم در یک کشور در اتحاد جماهیر شوروی برای چندین دهه به رغم محاصره امپریالیستی، پیش نیازهای خاصی را نیز داشت. “کشور پتانسیل عظیم نیروی کار، خاک های حاصلخیز و منابع انرژی و همچنین تمام مواد اولیه ضروری برای تولید صنعتی مدرن را داشت. پس از جنگ جهانی دوم، اتحاد جماهیر شوروی و دیگر دولتهای سوسیالیستی، یک بازار بزرگ و یکپارچه را ایجاد کردند که تقسیم کار بین المللی را برای برابری بر مبنای حقوق برابر تسهیل می کرد. امروزه چنین شرایطی در کشور های معین به سختی دیده می شود. علاوه بر این، وابستگی متقابل حتی در بزرگترین اقتصادهای ملی به دلیل جهانی سازی تولید و تقسیم کار بین المللی، به اندازه‌ای  توسعه یافته است که  حتی شکست های  اقتصادی انتظار می‌رود ، چنانچه اقتصاد سوسیالیستی نتواند  از مزایای  بهینه سازی تولید بین‌المللی استفاده نماید..
البته از این حقیقت نباید چنین نتیجه گیری کرد که  تحقق انقلاب پرولتری در یک کشورباید  رها شود. تنها نتیجه مناسب این است که پرولتاریا در هر کشوری باید هر کاری را قبل، در طی و پس از تصرف قدرت سیاسی برای ترویج انقلاب پرولتری در سایر کشورها نیز انجام دهد. »(طلوع انقلاب سوسیالیست بین المللی، ص ۱۴۲-۱۴۳)
.
جهانی شدن شیوه تولید سرمایه داری که منجر به سازماندهی مجدد تولید بین المللی در دهه ۱۹۹۰ شد، مرحله جدیدی از اجتماعی شدن را به وجود آورد که به  یک دوره تاریخی تبدیل شد. کسانی که این جهش کیفی قابل توجه را نفی می‌کنند و چنین استدلال می‌کنند که بازار جهانی در زمان  لنین نیز وجود داشته است، تفاوت های ابتدایی را نادیده می گیرند، که لنین در تجزیه و تحلیل خود در مورد توسعه سرمایه داری در روسیه بدان توجه کرده است: ” سرمایه تجاری  به سرمایه صنعتی تبدیل می شود، نیروی غالب در بازار به  نیروی غالب در تولید … “(لنین، مجموعه آثار، جلد ۱، ص ۴۸۱). امروزه شیوه تولید سرمایه داری جهانی شده،  است و عمدتا از طریق تقسیم کار بین‌المللی در سراسر جهان سازماندهی شده است. شرایط مادی برای پیشرفت جدید جهانی  جهت مبارزه برای آزادی و دموکراسی، برای سوسیالیسم واقعی به طوری  که در تاریخ بی سابقه است، آماده  شده است. اکثریت جمعیت جهان توسط  صرفا حاکمیت سرمایه مالی بین المللی سرکوب می شوند. در سیستم های تولید جهانی، پرولتاریای صنعتی بین المللی ظهور کرده است، که به طور عینی حامی اصلی​​کشورهای متحد سوسیالیستی جهان و  چشم انداز  انقلابی علیه امپریالیسم  است. در عین حال،جهانی سازی تولید منجر به ایجاد  مناسبات پیچیده میان جناح های ملی و بین المللی مبارزه طبقاتی می شود. برنامه MLPD، به روز شده در سال ۲۰۱۶، بیان می کند: “انقلاب سوسیالیستی بین المللی به طور کلی یک انقلاب پرولتری است. این یک فرایند تعاملی از انقلاب هایی است که در زمان های مختلف اتفاق می افتند و در ویژگی مشخص  خود در کشورهای مختلف متفاوت است. در این جهان، روند انقلابی، اعتصابات جمعی، تظاهرات های توده ای، مبارزات ضد امپریالیستی، دموکراتیک و انقلابی وخیزش ها در تعاملات متقابل،و جدایی ناپذیر خواهند بود “(فصل G، ص ۸۷-۸۸)

با وجود تمام تفاوت ها در مبارزات طبقاتی کشورهای مختلف، پرولتاریای بین المللی، در اتحاد با همه ستمدیگان، نیازمند یک مرجع مشترک است: انقلاب سوسیالیستی بین المللی. این هدف اساسی استراتژیک طبقه کارگر جهانی و ستمدیده است. ارتقای جدیدی از مبارزه جهانی علیه ارتجاع و امپریالیسم، همچنین آزادی و دموکراسی و سوسیالیسم واقعی، تنها می تواند بر اساس کیفیت جدیدی از انترناسیونالیسم پرولتری ایجاد شود. کارزار “انقلاب ۱۰۰ ساله اکتبر” نمونه خوبی برای گفتمان استراتژی لازم، جهت تقویت نیروها و احزاب مارکسیست-لنینیست در تمام کشورها و همچنین ICOR است.

دیتر الیوس (عضو هیئت تحریریه ارگان نظری MLPD، Revolutionنrer Weg)

Comments are closed.

آثار کلاسیک مارکسیستی

آمار سایت

کانال چشم انداز مصاحبه با کاک ابراهیم و محسن رضوانی

تقویم

اکتبر 2017
د س چ پ ج ش ی
« سپتامبر    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

مراسم خاکسپاری زندە یاد رفیق بهرام مهین

>