نفسهای آخر نظام دیکتاتورها

علیرغم کشتار روز مره مخالفان، رژیم قرون وسطائی سرمایه داری جمهوری اسلامی ایران، مبارزات زنان و مردان در ۴۰ سال اخیر لحظه ای باز نایستاده است. سراسر ایران به کشتارگاه دهها هزار نیروهای سیاسی ضد رژیم تبدیل شده و تعداد میلیونها انسان به بهانه های مختلف به زندانها و شکنجه گاهها کشانده و محکوم به زندان و مرگ شده اند.
درمیان این زندانیان، کارگران مبارزی که برای دفاع از حقوق پایمال شده شان مقاومت می کنند، یا با برخورد وحشیانه حاکمان در زندانها زیر شکنجه کشته شده و یا سلامت خود را ازدست می دهند و سالیان درازی محکوم به زندان می گردند، رضا شهابی از هیئت رئیسه ی سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه است که دراثر شکنجه های این تفاله های تاریخی مجبورشدند تا وی را از زندان برای معالجه موقتا آزاد کنند. اما برای ایجاد رعب و هراس در درون کارگران مبارز، رضا شهابی بدون این که دوران معالجه اش به اتمام رسیده باشد و بدون این که این کارگر مبارز کاری جز دفاع از حقوق کارگران انجام داده باشد، به زندان بردند و نشان دادند که این حاکمان ضد بشر برای حفظ حاکمیت خویش از هیچ جنایتی ابا ندارند.
اما، تاریخ ۱۰۰ سال اخیر در کشورهای جهان گویای این واقعیت است که نظامهای مافوق دیکتاتور با مبارزات مردمی از صحنه ی کشورها به زباله دانی تاریخ پرتاب شدند:
– انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ تزاریسم را از قدرت به زیر کشید؛
– نازیسم و فاشیسم در ۱۹۴۵ توسط ارتش سرخ کارگران و زحمت کشان شوروی و مبارزات مسلحانه ی کارگران و زحمت کشان درآلمان، ایتالیا معدوم شدند؛
– نظام دیکتاتوری مستبد چین تحت رهبری چیان کای چک دراکتبر ۱۹۴۹ با مبارزه قهرمانانه ی ارتش سرخ تحت هدایت حزب کمونیست چین فراری شد و قدرت دولت به دست کارگران و دهقانان افتاد؛
– نظام مستبد سلطنتی رضا شاه پهلوی در ۱۳۲۰ به مثابه ببری کاغذی با اشغال ایران توسط متفقین از هم پاشید و پسرش محمدرضا شاه دروابستگی به امپریالیستها در ۱۳۵۷ با خیزش مردم فروپاشید؛
– دولتهای مختلفی نظیر فرانکوو سالازار فاشیست در اسپانیا و پرتغال، سوهارتو فاشیست در اندونزی و ژنرالهای فاشیست در آمریکای جنوبی و مرکزی قادر به حفظ موقعیت کامل خود نشدند.
– درایران جمهوری اسلامی به مثابه یک رژیم فاشیستی مذهبی در ۴۰ سال اخیر پابه عرصه ی وجود گذاشت و با استثمار و ظلم و ستم افسارگسیخته مردم را به جائی رسانده است که بیش از ۸۰ درصد کارگر و زحمت کش علیه این نظام فوق دیکتاتوری هستند که تنها به دلیل تکیه به نیروهای مسلح ضد مردمی توانسته خود را درموقعیت ناپایدارش هنوزحفظ نماید.
با توجه به این واقعیتها، رژیم جمهوری اسلامی نیز به آخر خط رسیده و برای این که این نظام گندیده ضد بشری باقی نماند، بدون براندازی آن با تکیه به نیروی اکثریت عظیم کارگر و زحمت کش، جنایت کاریهای این رژیم تا آخرین نفس به تنگی افتاده اش ادامه خواهد یافت. زیرا این زالوها با ثروت اندوزی و استثمار و ستم چنان بهشتی را برای خود بوجودآورده اند که به راحتی از دست نمی دهند. بنا بر این به قول معروف: “وقت ضرورت چو نباشد گریز – دست بگیرد لب شمشیرتیز”. درنتیجه، بدون ایستادگی در حد مرگ و زندگی در برابر این نظام ظلم و جور ، راه رهائی درکار نخواهدبود.
برای آزادی رضاشهابی و دیگر زندانیان سیاسی مبارزه کنیم!
متشکل شدن تنها راه پیشبردن این مبارزه است!
زنده باد آزادی، پیش به سوی سوسیالیسم!
حزب رنجبران ایران – ۱۹ مرداد ۱۳۹۶ – ۱۰ اوت ۲۰۱۷

Comments are closed.

آثار کلاسیک مارکسیستی

آمار سایت

کانال چشم انداز مصاحبه با کاک ابراهیم و محسن رضوانی

تقویم

اکتبر 2017
د س چ پ ج ش ی
« سپتامبر    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

مراسم خاکسپاری زندە یاد رفیق بهرام مهین

>