جنبش کارگری درمقابله با رژیم سالوس و سرکوب

جنبش کارگری درمقابله با رژیم سالوس و سرکوب !
7tapeh.jpg
بیش از ٢۵٠٠ نفر از کارگران شرکت نی‌‌شکر هفت تپه، پس از اعتراضات و اعتصابات مکرر برای کسب حقوق پای‌مال شده‌شان و ملاحظه‌ی بی‌توجهی کارفرما و رژیم به قولهائی که به کارگران داده و اجرا نکرده بودند، بار دیگر در روز شنبه ٧ مهرماه دست به اعتصاب و تجمع اعتراضی زدند.
خواست آنها محقانه و روشن است : مزدهای معوقه‌ی ما را بپردازید؛ طبقه‌بندی مشاغل را اجراکنید؛ و مدیرعامل ضدکارگر شرکت را عوض کنید !
جواب رژیم به این خواست چیست ؟ : جمع کردن یگانهای ضدشورش از شهرهای خوزستان و گسیل آنها به هفت تپه برای جلوگیری از “شورش کارگران”!
روز یک‌شنبه ۴ نفر از فعالان کارگری دستگیر شدند تا با به‌کارگیری سرکوب، کارگران نقطه‌ی پایانی به اعتراض خود بگذارند. اما کارگران نه تنها به مبارزه ادامه دادند، بلکه مصرانه خواستار آزادی رفقای خود شدند. کارگران بازداشتی درفردای آن روز آزاد شدند.
کارگران دوشنبه ٩ مهر درجلو فرمانداری هفت تپه تجمع کردند. فرماندار به تهدید آنها پرداخته و گفت اگر دست از اعتراض برندارند، سروکارشان با گاردضدشورش خواهدبود. وی با ریاکاری قول داد که اگر کارگران به اعتراض خود پایان بخشند، هیئت مدیره‌ی شرکت به مسایل موجود رسیده‌گی خواهدکرد.
کارگران نه تنها این حرف سالوسانه‌ی فرماندار را رد کردند، بلکه خواستند تا از فروش زمینهای کارخانه جلوگیری به عمل آید. فرماندار درمقابل پافشاری کارگران گفت : کار از دست من خارج شده و دردست یگانهای ضدشورش است، چون که کارگران قصد شورش دارند!


کارگران دوشنبه ٩ مهر درجلو فرمانداری هفت تپه تجمع کردند. فرماندار به تهدید آنها پرداخته و گفت اگر دست از اعتراض برندارند، سروکارشان با گاردضدشورش خواهدبود. وی با ریاکاری قول داد که اگر کارگران به اعتراض خود پایان بخشند، هیئت مدیره‌ی شرکت به مسایل موجود رسیده‌گی خواهدکرد.
کارگران نه تنها این حرف سالوسانه‌ی فرماندار را رد کردند، بلکه خواستند تا از فروش زمینهای کارخانه جلوگیری به عمل آید. فرماندار درمقابل پافشاری کارگران گفت : کار از دست من خارج شده و دردست یگانهای ضدشورش است، چون که کارگران قصد شورش دارند!
بدین ترتیب مسئله روشن شد که دعوابرسر لحاف ملانصرالدین است، یعنی احتمالا خصوصی سازی این شرکت و دست به سرنمودن کارگران ، درهماهنگی با مافیای شکر که به واردات بی بند و بار شکر ازخارج پرداخته است!
اعتراض کارگران ادامه می یابد و در پنجمین روزاعتصاب کارگر دیگری دستگیر می شود و مبارزه از یک سو و سرکوب از سوی دیگر ادامه می‌یابد.
درچنین وضعیت غیرانسانی حاکم درایران، احمدی نژاد، نماینده‌ی رژیم ریا و سالوس درحالی که بیش از ٩٩% واحدهای تولیدی ازداشتن تشکل کارگری محرومند، ایران را دموکرات‌ترین کشورجهان می نامد که درآن زنان نیز از آزادی کامل برخوردارند. این گونه اظهارات بی مقدار زمانی صورت می گیرد که ازجمله درمشهد زنی با سه فرزند را به جرم “زنای محصنه” به سنگسار محکوم کرده‌اند، درحالی که مردی که گویا به او تجاوزکرده است فقط  به ١٠٠ ضربه شلاق محکوم شده‌است! احمدی نژاد درخارج از کشور برای کودکان جهان دل می سوزاند، ولی درایران ٧. ١ میلیون کودک از رفتن به مدرسه به دلیل فقر محرومند و کودکان خیابانی طعمه‌ی گرگان جامعه‌ی جهنمی ایران می شوند.
کارگران فریاد می‌زنند : ماگرسنه‌ایم، مابرده نیستیم که بدون دریافت مزد کارکنیم. و دست اندرکاران رژیم گاردضد شورش را به سراغشان می فرستند!
احمدی نژادها که سراسر ایران را به جنگلی همانند کرده اند که قانون “قوی‌ترین، بهترین”! بر آن حاکم است در زیر علم شیخ ریاکار مصباح یزدی دراندیشه‌ی صدور اسلام به جهانند و در این راستا فرزندان چه‌گوارا را به ایران دعوت می کنند تا با حتاکی نسبت به کمونیسم  و سوسیالیسم سمینار مسخره ی “چه یعنی چمران” ترتیب دهند که یکی برای آینده‌ی تابناک بشریت جنگید و جان خود را ازدست داد و دیگری برای استقرار تاریک اندیشی دینی وارد میدان شد.
بدین ترتیب رژیم حاکم تلاش دارد تا با انداختن توپ به زمین حریف، توجه مردم را از مشکلات درونی به سوی مشکلات بیرونی جلب کرده و کثافت‌کاریهای خود را درعرصه‌ی داخلی، موقتا هم که شده، بپوشاند! سیاست و عمل‌کرد بیرونی هر رژیمی جدا از سیاست و عمل‌کرد درونی آن نیست. لذا تمام ادعاهای احمدی نژادها درعرصه‌ی جهانی توپهای توخالی هستند برای فریب مردم جهان!
کارگران و زحمت کشان، زنان و جوانان، ملل تحت ستم و اقلیتهای مذهبی ایران، درمقابل استثمار و ستم افسارگسیخته‌ی نظام جمهوری اسلامی راهی جز سازمان‌یابی و تشدید مبارزه برای براندازی نظام جمهوری اسلامی و استقرار سوسیالیسم، موجودنیست.
دراین کارزار انقلابی و عادلانه، باید به نیروی خود و به کمک کارگران و زحمت کشان جهان امید داشته و دل ببندیم و نه به مشتی کشورهای امپریالیست جانی و زورگو که هیچ گونه حقی برای استقلال و آزادی ملل جهان قائل نبوده و برای تحقق کامل جهان‌خواری، حاضر به هرگونه جنایتی هستند. تکیه به امپریالیستها و مرتجعین برای براندازی رژیم، خیانت به منافع آنی و آتی اکثریت عظیم مردم یعنی کارگران و زحمت‌کشان می باشد.

پیروزباد مبارزات حق طلبانه‌ی کارگران شرکت نی‌شکر هفت تپه !
برای برچیدن نظام سرمایه‌داری متکی برمذهب، متشکل شویم !
برای بریدن دست تجاوزکار امپریالیسم از خاورمیانه متحدشویم !

حزب رنجبران ایران ـ  ١١ مهر ماه ١٣٨۵