پادگان نظامی يا دانش‌گاه؟

16-mehr-15.jpgپادگان نظامی يا دانش‌گاه؟

امروز دوشنبه ١٦ مهرماه، به مناسبت افتتاح سال تحصيلی جديد، احمدی نژاد رئيس جمهور همراه وزرای علوم و بهداشت و با تدابيرامنيتی شديد، درحالی که دانش‌جويان دست به تظاهرات زده و با پليس ضدشورش، نيروی انتظامات و نيروی بسيج دانش‌جوئی درگير شده و پليس از گاز اشک‌آور استفاده می‌نمود، مخفيانه و از دربی درپشت دانش‌گاه تهران وارد دانش‌گاه شده و درتالار علامه امينی درکتاب‌خانه و درحضورتعدادی از دانش‌جويان دست چين شده به سخن‌رانی پرداخت . بعداز آن که دانش‌جويان متوجه شدند که او درتالار فوق‌الذکر سخنرانی می کند و نيروهای پليس مانع ورود آنها می شد، فرياد برآوردند “چرا فقط کلمبيا، ماهم سئوال داريم؟”.
دانش‌جويان با شعارهای : مرگ بر ديکتاتور!؛ حکومت فاشيستی نمی‌خواهيم، نمی خواهيم!؛ نظامی حياکن، دانش‌گاه را رهاکن!؛ حکومت زورنمی‌خواهيم، پليس مزدورنمی‌خواهيم!؛ و غيره و با اعتراض به بازداشت دانش‌جويان پلی‌تکنيک، اخراج استادان، محروم نمودن دانش‌جويان از تحصيل، انحلال انجمنهای اسلامی و غيره فريادحق طلبانه‌شان را به گوش مردم استثمارشده و ستم‌ديده‌ی ايران رساندند.
پليس نه تنها از ورود مردم ، بلکه از ورود دانش‌جويان دانش‌گاههای ديگر به دانش‌گاه تهران ممانعت به عمل آورد و خشونت برسرتاسر اين دانش‌گاه حکم‌فرماشد.
خوداين واقعه باندازه‌ی کافی گويا است که رژيم اسلامی حاکم برايران مورد نفرت مردم بوده و جز با تکيه به سرنيزه و نيروهای سرکوب‌گر قادر به ادامه‌ی حيات نيست. احمدی نژاد درس خود را از شيخان ريا کار خوب آموخته است: “زاهدان کان جلوه درمحراب و منبر می‌کنند ـ چون به خلوت می روند آن‌کار ديگر می‌کنند!”. وی در دانش‌گاه کلمبيا درنيويورک از وجود آزادی نمونه وار درايران دَم‌می زند و درتهران با ايجاد فضای اختناق دردانش‌گاهها ست که می تواند قدم  در آنها بگذارد! و بازهم از رو نرفته و هر حرکت اعتراضی به حق و عادلانه را با برچسب وابسته‌گی به خارج نفی کرده و سرکوب می نمايد، بدون اين که يک لحظه ازخود سوآل کند که اگر حکومت اسلامی درايران مطلوب و عادلانه است، پس اين همه مخالفت و مبارزه عليه آن چيست؟ آخر از يک مزدور سرمايه، نمی‌توان انتظاربيشتری از اين داشت!


حزب رنجبران ايران ازمبارزات به‌حق دانش‌جويان عليه سرکوب‌گری رژيم دفاع کرده و دانش‌جويان را برای اتحاد و تشکل بازهم بيشتر و درپيوند با مبارزات طبقه‌ی کارگر و زحمت‌کشان، به خاطرتحقق دموکراسی و عدالت اجتماعی، به خاطر پايان دادن به سلطه‌ی نظام استثمارو ستم سرمايه و سلطه‌ی دين بردولت فرامی‌خواند. تنها ازاين طريق و با شرکت توده‌های ميليونی است که می‌توان به حاکميت ‌رژيمهای ظلم و ستم نقطه‌ی پايانی گذاشت.

پيروزباد مبارزات حق طلبانه ی دانش‌جويان عليه استبدادحاکم!
دانش‌جويان زندانی و کليه‌ی زندانيان سياسی آزاد بايدگردند!
برای بازگشت استادان و دانش‌جويان اخراجی از دانش‌گاه به‌پا خيزيم!
دست دين از دخالت درامور آموزشی و زنان و دختران دانش‌جو کوتاه باد!
آزادی و عدالت اجتماعی درگرو تحقق سوسياليسم درايران است !

حزب رنجبران ايران  ـ  ١٦‌مهرماه ١٣٨٦