پادگان نظامی یا دانش‌گاه؟

16-mehr-15.jpgپادگان نظامی یا دانش‌گاه؟

امروز دوشنبه ١۶ مهرماه، به مناسبت افتتاح سال تحصیلی جدید، احمدی نژاد رئیس جمهور همراه وزرای علوم و بهداشت و با تدابیرامنیتی شدید، درحالی که دانش‌جویان دست به تظاهرات زده و با پلیس ضدشورش، نیروی انتظامات و نیروی بسیج دانش‌جوئی درگیر شده و پلیس از گاز اشک‌آور استفاده می‌نمود، مخفیانه و از دربی درپشت دانش‌گاه تهران وارد دانش‌گاه شده و درتالار علامه امینی درکتاب‌خانه و درحضورتعدادی از دانش‌جویان دست چین شده به سخن‌رانی پرداخت . بعداز آن که دانش‌جویان متوجه شدند که او درتالار فوق‌الذکر سخنرانی می کند و نیروهای پلیس مانع ورود آنها می شد، فریاد برآوردند “چرا فقط کلمبیا، ماهم سئوال داریم؟”.
دانش‌جویان با شعارهای : مرگ بر دیکتاتور!؛ حکومت فاشیستی نمی‌خواهیم، نمی خواهیم!؛ نظامی حیاکن، دانش‌گاه را رهاکن!؛ حکومت زورنمی‌خواهیم، پلیس مزدورنمی‌خواهیم!؛ و غیره و با اعتراض به بازداشت دانش‌جویان پلی‌تکنیک، اخراج استادان، محروم نمودن دانش‌جویان از تحصیل، انحلال انجمنهای اسلامی و غیره فریادحق طلبانه‌شان را به گوش مردم استثمارشده و ستم‌دیده‌ی ایران رساندند.
پلیس نه تنها از ورود مردم ، بلکه از ورود دانش‌جویان دانش‌گاههای دیگر به دانش‌گاه تهران ممانعت به عمل آورد و خشونت برسرتاسر این دانش‌گاه حکم‌فرماشد.
خوداین واقعه باندازه‌ی کافی گویا است که رژیم اسلامی حاکم برایران مورد نفرت مردم بوده و جز با تکیه به سرنیزه و نیروهای سرکوب‌گر قادر به ادامه‌ی حیات نیست. احمدی نژاد درس خود را از شیخان ریا کار خوب آموخته است: “زاهدان کان جلوه درمحراب و منبر می‌کنند ـ چون به خلوت می روند آن‌کار دیگر می‌کنند!”. وی در دانش‌گاه کلمبیا درنیویورک از وجود آزادی نمونه وار درایران دَم‌می زند و درتهران با ایجاد فضای اختناق دردانش‌گاهها ست که می تواند قدم  در آنها بگذارد! و بازهم از رو نرفته و هر حرکت اعتراضی به حق و عادلانه را با برچسب وابسته‌گی به خارج نفی کرده و سرکوب می نماید، بدون این که یک لحظه ازخود سوآل کند که اگر حکومت اسلامی درایران مطلوب و عادلانه است، پس این همه مخالفت و مبارزه علیه آن چیست؟ آخر از یک مزدور سرمایه، نمی‌توان انتظاربیشتری از این داشت!


حزب رنجبران ایران ازمبارزات به‌حق دانش‌جویان علیه سرکوب‌گری رژیم دفاع کرده و دانش‌جویان را برای اتحاد و تشکل بازهم بیشتر و درپیوند با مبارزات طبقه‌ی کارگر و زحمت‌کشان، به خاطرتحقق دموکراسی و عدالت اجتماعی، به خاطر پایان دادن به سلطه‌ی نظام استثمارو ستم سرمایه و سلطه‌ی دین بردولت فرامی‌خواند. تنها ازاین طریق و با شرکت توده‌های میلیونی است که می‌توان به حاکمیت ‌رژیمهای ظلم و ستم نقطه‌ی پایانی گذاشت.

پیروزباد مبارزات حق طلبانه ی دانش‌جویان علیه استبدادحاکم!
دانش‌جویان زندانی و کلیه‌ی زندانیان سیاسی آزاد بایدگردند!
برای بازگشت استادان و دانش‌جویان اخراجی از دانش‌گاه به‌پا خیزیم!
دست دین از دخالت درامور آموزشی و زنان و دختران دانش‌جو کوتاه باد!
آزادی و عدالت اجتماعی درگرو تحقق سوسیالیسم درایران است !

حزب رنجبران ایران  ـ  ١۶‌مهرماه ١٣٨۶