ترامپ چین و کره جنوبی را تهدید می کند: اگر این تهدید هسته ای نیست – چیزی به غیر از جنگ تجاری نباید باشد که آنهم طبلی ست تو خالی

توسط پیتر کوئینگ و تلویزیون پرس، مرکز تحقیقات جهانی – ۱۴ فوریه، ۲۰۱۸

طبق گزارش آژانس مطبوعاتی فرانسه، ۱۳ فوریه ۲۰۱۸
« دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، روز سه شنبه با اقدامات تلافی جویانه علیه دو شریک تجاری بزرگ آسیا را تهدید کرد و هشدار داد که تحریم ها علیه چین صورت خواهد گرفت، در حالی که عهد کرد معامله تجارت آزاد با کره جنوبی را تجدید نظر یا آنرا کاملا باطل کند.
ترامپ گفت: “با توجه به تمام گزینه ها”، از جمله تعرفه ها و سهمیه بندی ها، پکن را متهم به کاهش دادن صنعت فولاد و آلومینیوم آمریکا کرد.
ترامپ اخیرا دو گزارش از وزارت بازرگانی دریافت کرده است که در مورد کمک هزینه های صادرات فولاد و آلومینیوم به چین – موادی که بسیار حیاتی برای صنایع از ساختمان سازی تا اتوموبیل می باشد.
او دو ماه دیگر برای تصمیم گیری در مورد اقدامات تلافی جویانه وقت دارد، اما به شدت نشان داد که او بیشتر تمایل به ضربه زدن به پکن را دارد.
او گفت: « من تصمیمی می گیرم که منعکس کننده بهترین منافع برای ایالات متحده باشد، از جمله نیاز به توجه به تولید بیش از حد در چین و سایر کشورها باید بود. »
گزارش کامل آژانس مطبوعاتی فرانسه از تلویزیون پرس
تلویزیون پرس: شما این وقایع را چگونه ارزیابی می کنید؟
پیتر کوئینگ: این باز برخورد همیشگی و تیپیکال ترامپ است. « با طبل تو خالی داد و غال راه انداختن ». این به معنی سرو صدا راه انداختن با “آتش و خشم”، اما فقط برای تجارت که چیزی جز تبلیغات نیست.
اولا آمریکا رها شدن از قید اقتصاد نئولیبرالی را ترویج می کند، به عنوان مثال، به اصطلاح ” تجارت آزاد “، آنرا ” رقابت ” نامیده است. اگر کشور دیگری آنرا اعمال کند – این منصفانه نیست و باید مورد تحریم قرار گیرد.
توجه کنید: ترامپ دقیقاً می داند که چین از چنین تهدید هایی نمی ترسد. حال باید دید که چین دارای چه ابزاری ست؟
چین بطور گسترده ای از سیستم پولی غربی جدا شده است، یعنی از دلار آمریکا. چین تقریباً منحصرا خارج از دلار آمریکا تجارت می کند.
چین هم چنین دارای ذخایر خارجی حدود ۳ تریلیون و ۱۰۰ میلیارد دلار است که حدود دو سوم اوراق بهادار آمریکایی با ارزش حدود ۲ تریلیون دلار می باشد.
چین با خالی کردن بخشی از این ذخایر دلاری در بازار و تخریب و ویران کردن دلار می تواند علیه تحریم ها اقدامات تلافی جویانه را اجرا کند. احتمالا چین این کار را انجام نخواهد داد. چون فدرال ریزرو می تواند به سادگی این دلار های اضافی را به عنوان بدهی های بیشتر قورت دهد. و از آنجائیکه بدهی برای ایالات متحده معنی ندارد، هم چنانکه الن گرین اسپن ۰ سال قبل عنوان کرد، « ما هرگز بدهی خود را پرداخت نخواهیم کرد؛ ما فقط اسکناس های جدیدی را چاپ خواهیم کرد». بنابراین، این کار نمی کند، اما موقتا سرو صدایی راه می اندازد و به دنیا آسیب پذیری دلار را نشان می دهد.
چین به عنوان یک کشور مستقل، می تواند ارز خود را (یوان) نیز کاهش دهد، و حتی بیشتر در برابر کالاهای تولید شده در ایالات متحده رقیب گردد.
ایالات متحده این کار را همیشه انجام می دهد. با تقریباً مقادیر نا محدودی از سیل دللارها در جهان، فدرال ریزرو با کمک بانک بی آی اس (بانک برای پرداخت های بین المللی) مقدار ارزش دلار را در هر کشوری در برابر هر پولی که بخواهد کنترل می کند. – چرا چین نمی تواند ارز خود را کاهش دهد / – نه حتی آنرا دستکاری کند – فقط آنرا کاهش دهد؟
در مورد کمک هزینه تولید فولاد چین – بله احتمالاً، بنابراین، تولید ماشین و دیگر تولیدات صنعتی با استفاده از فولاد، رقابت ش در جهان بیشتر خواهد شد. منصفانه؟ – این روزها عادلانه یعنی چی؟ اغلب اوقات این قوانین توسط واشنگتن ساخته و پرداخته شده، زمان که دیگران از این کار پیروی می کنند، واشنگتن مثل سک زوزه می کشد.
بیابید کشاورزی ایالات متحده را بررسی کنیم. کمک هزینه بسیار زیادی حدود ۱۰۰ میلیارد دلار دز سال، به صورت مستقیم و غیر مستقیم ایالات متحده کمک هزینه (یارانه) می دهد تا اینکه بتواند کشاورزی ایالت متحده را در سراسر جهان قابل رقابت سازد. این کمک هزینه های کشاورزی با توافق نامه های تجارت آزاد دوجانبه که ایالات متحده با بسیاری از کشورها در سراسر جهان دارد، بیشتر آنها کشورهای در حال توسعه هستند، بطوریکه کشاورزی این کشور ها را ویران می کند و کشورهای فقیر در نهایت وابسته به واردات ایالات متحده می شوند.
بنابراین – ما در مورد چه چیزی صحبت می کنیم؟
البته اکثر مردم این را نمی دانند. رسانه های اصلی متعلق به شرکتهای انحصاری به شما چیزی در این مورد نمی گویند. به شما فقط می گویند « اول آمریکا » – آدم لال و گیج و گنگ– آمریکا مجاز است که هر کاری که بخواهد انجام دهد هر زمان که بخواهد و به هر کس که بخواهد تحمیل کند. این قانون بازی آنهاست. و متاسفانه به طور گسترده در سراسر جهان پذیرفته شده است.
تلویزیون پرس: اما، ترامپ در واقع هیچ گونه ابزاری در دست ندارد که چین و کره شمالی را مجازات کند یا اینکه تنها سرو صدا یی ست به منظور از بین بردن مشکلات داخلی خود؟
پیتر کوئینگ: ترامپ هیچ گونه ابزار مؤثری ندارد، افزایش تعرفه واردات چین وابسته به صادرات به ایالات متحده نیست، چین وابسته به صادرات به ایالات متحده نیست، یا همانطور که من قبلاً گفتم، چین می تواند ارز خود را کاهش دهد و تعدادی از کارهای دیگری را انجام دهد، مانندافزایش مالیات برای شرکتهای آمریکائی که در چین مشغول تولید هستند. ولی، آقای ترامپ همه این اطلاعات را دارد. او هیچ گونه ابزار مؤثری در مقابل هر دو کشور آسیائی ندارد. او فقط می تواند در هوای آزاد فریاد زند.
و همانطور که گفتید، از یک سو از مشکلات اقتصادی داخل کشور خود انحراف ایجاد می کند – کسری بودجه ای که دائماً در حال افزایش است. با پیشنهاد بودجه فعلی من معتقدم ۴ هزار میلیارد دلار دیگر به کسری بودجه اضافه خواهد شد؛ و از سوی دیگر، او می خواهد توجه مردم را از تبلیغ ترویج جنگ مورد نظر خود مثل زدن طبل های جنگ علیه ایران، ونزوئلا و کره شمالی منحرف سازد…..مردم در ایالات متحده حتی خسته و شاکی از رفتار دمدمی مزاج ترامپ شده اند.
و در مورد کره جنوبی – تا آنجا که من می دانم توافقنامه تجارت با کره جنوبی در سال ۲۰۱۲ توسط دولت اوباما آغاز شد. مطمئنا، ایالات متحده هیچ توافق تجاری با هیچ کشوری را آغاز نخواهد کرد، اگر آنها در این معامله به عنوان برنده نباشند. زیرا این معاملات تجاری باید برای شرکتهای آمریکائی خوب باشد – و احتمالاً هنوز برای آنها خوب است.
با این حال، آنچه معمولا مورد توجه قرار نگرفته این است که شرکت های آمریکایی در حال حاضر اکثر تولیدات خود را به کشورهای با نیروی ارزان قیمت کار انتقال می کنند، بسیاری از آنها در کره جنوبی – و در دیگر کشورهای آسیایی؛ و با چنین موافقت نامه های نابرابر تجاری، تولیدات بیشتر توسط این کشورها انجام می شود، یعنی در کره جنوبی و دیگر کشورهای آسیایی – و در حالی که شرکت های آمریکایی برنده می شوند، کارگر آمریکا ئی همه چیز را از دست می دهد. نه به این خاطر که ترامپ دلش برای کارگر آمریکائی می سوزد. اما این با وعده ها و تصویرهای تبلیغاتی وی که بطور گوش خراش می گوید « آمریکا آول » متناسب نیست.
این یک معامله منطقی نئولیبرالیسم است – که در نهایت مخترع م آغازگر آن یعنی ایالات متحده، گلوله را در پای خود خالی خواهد کرد.
علاوه بر این، ترامپ می داند که باید با تهدید های تاکنونی متحد خود، کره جنوبی محتاط باشد، چرا که در حال حاضر ۳۰ هزار سرباز در آنجا مستقر، و نیز یک زرادخانه هسته ای همراه با ناوگان دریائی و تعداد بسیاری از هواپیماهای جنگنده در کره جنوبی استقرار دارند.
با وجود دو کره، چنین اتحادی ممکن است در معرض نابودی قرار گیرد – که به وضوح می خواهند راهی برای متحد شدن دوباره پیدا کنند.
بنا براین، در نتیجه گیری – ترامپ، اگر این تهدید هسته ای نیست، چیزی به غیر از جنگ تجاری نباید باشد که آنهم طبلی ست تو خالی.
Peter Koenig is an economist and geopolitical analyst. He is also a former World Bank staff and worked extensively around the world in the fields of environment and water resources. He lectures at universities in the US, Europe and South America. He writes regularly for Global Research; ICH; RT; Sputnik; PressTV; The 21st Century; TeleSUR; The Vineyard of The Saker Blog; and other internet sites. He is the author of Implosion – An Economic Thriller about War, Environmental Destruction and Corporate Greed – fiction based on facts and on 30 years of World Bank experience around the globe. He is also a co-author of The World Order and Revolution! – Essays from the Resistance.
Featured image is from FinanceTwitter.