حجاب اجباری پاشنه آشیل رژیم در جنبش زنان

جنبش اعتراضی دیماه بطور واضحی نقش برجسته زنان را در تغییر و انقلاب اجتماعی در جامعه به نمایش گذاشت.دختران و زنان جوانی که همراه پسران و مردان جوان در برابر نیروهای سرکوبگر رژیم اسلامی در کف خیابان ها مبارزه کردند. بسیاری از آنها زخمی ، کشته و شکنجه شدند و مورد تجاوز قرار گرفتند. البته نقش محوری زنان در رژیم اسلامی بعلت نگاه عقب مانده و قرون وسطائی مذهبی حاکمیت به حقوق و جایگاه زنان در جامعه برجسته تر شده است . زنان اولین گروه اجتماعی بودند که رژیم تازه به قدرت رسیده اسلامی آنها را مورد سرکوب قرار داد و زنان معترض را زنان هرجائی نامید. مبارزه رژیم علیه زنان با حجاب اجباری شروع شد و از این نقطه ،رژیم شروع به پس گرفتن تمامی دستاوردهای زنان در جامعه و راندن آنان به آشپزخانه ها کرد. آنها تمامی قوانین قرون وسطائی مذهبی را بر زنان در عرصه های گوناگون اجتماعی از حق سرپرستی کودک تا دستمزدها پائین تر از مردها در عرصه کار و تولید ، نداشتن آزادی برای مسافرت بدون اجازه مردان به خارج و…تحمیل کردند و زنان را به انسان درجه دوم تقلیل دادند. این یک جانبه برخورد به مسئله زنان بود .

از جانب دیگر قدرت گرفتن اسلامیون در ایران زنان را با یک خطر واقعی روبرو کرد . اگر زنان دیر می جنبیدند حکومتیان قصد داشتند حقوق آنها را به سطح حقوق زنان عربستان و افغانستان تقلیل دهند.بطور مثال زنان از بسیاری از ادارات دولتی و کارخانه ها اخراج شدند ، سهمیه پذیرش دانشگاهها از زنان پائین آمد ، زنان از عرصه قضاوت و مدیریت های سطح بالا کنار گذاشته شدند . در نتیجه مبارزه رو در روی اجتماعی خیلی زودتر از تصور حاکمین توسط زنان علیه شان شروع شد. نقطه حرکت هم حجاب اجباری بود. جنبش زنان اولین توهم اجتماعی را که فکر می کرد مسئله و مشکل نابرابری زنان در روند انقلاب خود به خود حل خواهد شد را بدور ریخت. زنان آماده شدند که علیه حجاب اسلامی و دیگر حقوق از دست رفته ،به شیوه های گوناگون مبارزه کنند. نتیجه این مبارزه با هزاران زن کتک خورده ، اسید پاشیده ، شکنجه شده ، به زندان رفته ، با میلیاردها تومان جریمه خیابانی حجاب تا به حال به نفع زنان تمام شده است. نکته بسیار مثبت این چالش اجتماعی بین زنان و رژیم اسلامی نه تنها از حمایت مردان روبرو شده است بلکه در طی حاکمیت آنها جنبش زنان  دائما در حال رشد و عقب راندن رژیم از دست درازی بر سر جنبش زنان شده است. زمانی رژیم اسلامی با شعار یا روسری یا تو سری شروع کرد و با خشونتی افسارگسیخته ماموران دولتی  هر زن بی حجابی را مورد توهین و حتک حرمت قرار می دادند. اما زنان با نادیده گرفتن این فشار ها و خشونت ها و درخواست های روشن برای آزادی پوشش در خیابانها جایگاه های خود را در زمینه های آموزش ، حضور زنان در عرصه های کارو تولید و….پس گرفتند.مسئولین دولتی در بخش زنان در ارگان های دولتی از گذاشتن دوره های آموزشی برای زنان متخطی از حجاب اجباری سخن می گویند . اما مسئله حجاب برای رژیم پاشنه آشیل است آنهم به این دلیل که کنار گذاشتن حجاب دارای پیآمدهای دیگر حقوقی است که نمی توان آنرا به کنار نهاد از آن جمله است آزادی پوشش ، برابری و همدوش بودن زنان و مردان در عرصه های مختلف اجتماعی مانند محیط کار، محیط های آموزشی و……

در مدت۴ دهه گذشته زنان قادر شدند که با سازماندهی گروههای زنان مستقل در خدمت به همدیگر گام های موثری در عرصه ورود پرقدرت و موثرتری به جامعه بردارند. فعالین جنبش زنان همچون دیگر فعالین اجتماعی بطور دائم یا در زندان هستند و یا درگیر نیروهای امنیتی و قضائی حکومت هستند. رژیم بخوبی می داند که مشکل زنان یکی از مشکلات اساسی اجتماعی است اما به علت منافع طبقاتی اش قادر به حل مسئله نیست.

اعتراضات کنونی به حجاب اجباری تاریخی به درازای عمر حکومت اسلامی دارد.فریاد “دختران خیابان انقلاب” صدای اعتراض چهار دهه زنان ایران به حجاب اجباری است که بایستی مورد حمایت قرار گیرند. حمایت دختران خیابان انقلاب از برداشتن حجاب “دختر خیابان انقلاب “و همزمان برداشتن حجاب صدها زنان در خیابان ها موضوعی است که به آزادی حقوق نه تنها فردی بلکه اجتماعی زنان و نیز مردان ارتباط مستقیم پیدا می کند. در شرایط مشخص اجتماعی و سیاسی ایران این مبارزه بخشی از مبارزه زنان برای حق برابر زن و مرد است که همه انسان ها و جنبش های مترقی و آزادیخواه اجتماعی از آن حمایت می کنند . اما در عین حال بایستی این نکته را روشن کرد که همچون دیگر درخواست های دمکراتیک و مترقی اجتماعی اگر جنبش زنان قادر به پیوند با دیگر جنبش های مترقی اجتماعی بویژه جنبش کارگری نشود ،کلیت مسئله زنان برای حل معضل برابری با مردان در کلیه عرصه های اجتماعی حل نخواهد شد. رفرم های موقت فقط به حاکمین فرصتی برای بقا و ستمگری و استثمار بیشتر زنان خواهد داد.

سرمایه داری بویژه همراه مذهب نشان داده است که نتوانسته است بطور واقعی برابری حقوق زن و مرد را در کلیه عرصه های اجتماعی تامین کند و با تمامی رفرمهای این سیستم استثماری ،ستم برزنان و نابرابری همچنان ادامه دارد. در هم شکستن سرمایه داری و برپائی سوسیالیسم بدون شرکت زنان امکان پذیر نیست این مبارزه ای است که نه تنها استثمار شوندگان و ستمدیدگان را رهائی می بخشد بلکه با سازماندهی جامعه نوین تمامی بشریت را نجات خواهد داد.

زنده باد مبارزه زنان علیه حجاب اجباری

سرنگون باد رژیم ضد زن جمهوری اسلامی

زنده باد برابری زن و مرد کلیه حقوق اجتماعی

ع.غ