اتکا به نیروی خود یک امر جهانبینی پرولتاریائی است

دست  طلب چون پیش کسان می کنی دراز

پل بسته ای که بگذری از ابروی خویش

سازمان انقلابی حزب توده ایران که در در اوائل دهه ی چهل با نقد جهانبینی و سیاست های رهبری حزب توده ایران بوجود آمد و توانست برای اولین بار یک تشکیلات سراسری در خارج وداخل ایران در انشعاب بزرگ تاریخی از حزب توده ایران بوجود آورد.- کنفراس تدارکی مونیخ ۱۳۴۳یکی از اساسی ترین نقد هایش به رهبری حزب توده ایران وابستگی اندیشه ای و مادی به احزاب برادر از جمله حزب کمونیست شوروی بود.

اکنون دیگر برای کسانی که به تاریخ جنبش کارگری ایران  علاقه دارند روشن شده است که رهبری حزب توده  دنباله رو سیاست های خارجی کشور شوراها بوده وآنرا تحت عنوان همبستگی  و پشتیبانی از مرکز انقلاب جهانی توجیه می کردند از آنجمله است پیشنهاد رهبری حزب توده در دادن امتیاز نفت شمال  به شوروی  که مورد مخالفت دکتر مصدق در مجلس ایران قرار گرفت. علاوه براین در جریان انشعاب بزرگ سال ۱۳۲۷به سرکردگی خلیل ملکی یکی از اعضای رهبری حزب ،  تعداد زیادی از اعضای رهبری با انشعاب  موافق بودند اما هنگامی که حزب کمونیست شوروی علیه انشعاب موضع گرفت ، اکثریت انشعاب کنندگان خلیل ملکی را تنها گذاشتند.از آن جمله احسان طبری که خود یکی از مهره های درشت انشعاب بود ولی با چوب دستی مسکو تغییر موضع داد. تشکیل دهندگان سازمان انقلابی حزب توده از همان آغاز در بحث های اولیه با رهبری سیاست دنباله روی از حزب کمونیست شوروی را مورد انتقاد قرار داد . پس از پیوستن سه نفر از رفقای کمیته مرکزی حزب توده ایران – رفقا غلامحسین فروتن ، احمد قاسمی  و عباس  سغائی  به سازمان انقلابی آنها با تائید نظرات سازمان در کنفراس دوم ، یاد آور شدند که انحراف اصلی رهبری  در همین وابستگی است چه با مغز خود نمی اندیشند.

با توجه به این نکته سازمان انقلابی در تمام سال های مبارزاتی خود  از اصل اتکا ء به  نیروی خود و عدم وابستگی پیروی می کرد. پیروزی این سیاست سلاح برنده ای در مبارزه با رهبری رویزیونیستی حزب توده ایران بود. ما در عمل قادر شدیم درکنفد راسیون محصلین ودانشجویان هم این اصل را  در مبارزه علیه رژیم سلطنتی ایران  پیاده کنیم.  سازمان انقلابی یکی از افتخاراتش این بود که خود با اتکا به نیروهای  خودش در آن زمان توانست به جنبش مقاومت فلسطین ، به جنبش مقاومت ظفار و رفقای کمونیست افغانستان کمک کند.

سیاست اتکاء به نیروی خود جزو اساسی ترین اصول سازماندهی یک تشکیلات انقلابی با سمت وسوی طبقه کارگر است . تجربه حزب توده و دیگر احزاب وابسته به حزب کمونیست شوروی نشان داد یکی از علل سقوط کل جنبش کمونیستی همین امر بوده است.

این سیاست مستقل  بودن و با مغز تشکیلات خود اندیشیدن و از هیچ حزب برادری دنباله روی نکردن باعث شد که ضمن قبول اندیشه مائو بعنوان تکامل  در کمونیسم علمی ولی هنگامی که دبیر اول حزب کمونیست چین در آستانه انقلاب ۵۷  آشکا را به پشتیبانی از شاه موضع گرفت و به تهران برای نشان دادن همبستگی اش رفت سازمان انقلابی طی یک اعلامیه علنی نظر مخالف خود را بیان دارد. در ادامه این سیاست حزب رنجبران ایران هم همچنان استوار همیشه از این اصل اساسی پیروی کرده است.

ما معتقدیم اصل اتکا ء به نیروی خود دارای چنان اهمیتی است که تمام احزاب واقعی مردمی باید از آن چون مردمک چشم حفاظت کنند.

کمک های خارجی مثل پول نفت که دولت ها را در ایران بوروکراتیک و دیکتاتور بار می آورد ،رهبری احزاب را به دارودسته ای جدا  از اعضای خود می کشاند و هنگامی که در شرائط مخفی  فعالیت می کنند ، کمک های خارجی باعث اعمال نفوذ عناصری از رهبری می شود که در ادامه سلطه آنها بر تشکیلات با تمام اشتباهاتی که مرتکب می شوند موثر می افتد. این موضوع در مورد دشمنان طبقاتی  دارای خطرات بیشتر یست. امروز ما با وضع بدتری روبرو هستیم

رژیم جمهوری اسلامی ایران دشمنان زیادی در سطح منطقه و جهان دارد. هم در سطح کشوری ودولتی و هم در سطح توده ای و مردمی . بنابراین امروز می بینیم در سطح مردمی چگونه نیروهای مترقی ایرانی قادر می شوند برای آزادی رضا شهابی از زندان  کارزار سراسری بوجود آورند و پشتیبانی ده ها سازمان کارگری معتبر جهانی را جلب نمایند. از سوی دیگر دولت هائی چون امپریا لیستها ،اسرائیل و عربستان که آشکارا برای رژیم چنج فعا لند بودجه ویژه ای برای کمک به احزاب ایرانی مخالف رژیم جمهوری اسلامی اختصاص داده اند..همانطور که در زمان خودش برای صدام حسین گذاشته بود. رهبری پاره ای از احزاب مخالف رژیم جمهوری اسلامی از این تضاد استفاده می کنند و دست گدائی را بسوی این قدرت ها دراز کرده اند و بدین وسیله همانطور که اشاره شد به دکان رهبری خود رونق می بخشند.این  روزها سیاست رژیم چنج آمریکا برای ایران مورد پشتیبانی عربستان واسرائیل هم هست بنابراین تقویت  رهبران بدیل رژیم چنجی ها در دستور کار بخش ایران سیا و وزارت امور خارجه آمریکاست. کلیه ابزار های تبلیغی در میزان های بازهم بیشتری در کار است تا تحت عنوان همه باهم و فعلن باید کار رژیم را تمام  کرد باردیگر خدعه دیگری کنند و یک رژیم دیگر سرمایه داری وابسته بازهم بیشتر به بازار جهانی سرمایه جایگزین  کنند.

منافع طبقه کارگر به هیچوجه هم سو با این طرح  ساخته وپرداخته شده در مرکز سیا و وزارت امور خارجه آمریکا نیست و از طرف کمونیست ها واکثریت عظیم مردم ایران طرد شده است. رژیم جمهوری اسلامی باید بدست خود مردم در مبارزه ای بی امان سرنگون شود. اینکار شدنی است و خیزش قدرتمند تهی دستان در دیماه  در بیش از هشتاد شهر ایران نشان می دهد توده های مردم توانایند ، کمبود در جای دیگر است ، جنازه رژیم در خیابان هاست سازمان یکی شده ی کمونیستی ،با تکیه به توده ی کارگری لازم است تا آن را بردارد و به گورستان تاریخ بسپرد.

دیلم

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *