توافق اتحادیه اروپا بر سر سیاست پناهنده پذیری

این اتحادیه درشرایطی که از نظر دست یابی به نیروی ارزان پناه جو از سه قاره ی آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین، اساسا تامین شده و درعین حال برای نشان دادن خود به مثابه قاره ای که به مشکلات جانی، مالی و انسانی حقوق  بشر “معتقدند”، به جلوگیری از ورود افسارگسیخته ی پناه جویان برآمده اند.

“رؤسا و رهبران کشورهای عضو اتحادیه اروپا در نشست بروکسل پنج‌شنبه ۲۸ ژوئن (۷ تیر) توافق کردند که در اتحادیه اروپا مراکز محصوری برای پذیرش اولیه پناهجویان نجات‌یافته از قایق‌های دریای مدیترانه بنا شود. به گزارش خبرگزاری آلمان به نقل از محافل دیپلوماتیک، این اردوگاه‌ها باید در کشورهایی تأسیس شود که داوطلبانه آمادگی خود را برای همکاری در این زمینه اعلام می‌کنند .این پناهجویان سپس میان کشورهایی تقسیم خواهند شد که در این زمینه اعلام آمادگی کرده‌اند. هنوز روشن نیست کدام کشورها حاضر به این کار خواهند شد.

تأسیس اردوگاه‌هایی در کشورهای آفریقای شمالی با هدف کاهش تمایل پناهجویان برای ورود به اروپا از طریق دریای مدیترانه توافق دیگری است که در نشست بروکسل به دست آمده است. اگر چه این درخواست تا کنون از سوی کشورهای مورد نظر رد شده است”.(به نقل از صدای آلمان ۲۹ ژوئن ۲۰۱۸)

در هیچ یک از این نشستها، که علل اصلی سرچشمه ی بروز پناهنده گی در چیست اشاره نشده و چاره ی پایان دادن به این پدیده ی ضد انسانی نزدیک به ۷۰ میلیون نفر انسان فراری از دست اعدام، سرکوب، فقر، جنگ که هزاران نفر در دریاها غرق می شوند، در اردوگاههای پناهنده گی دست به خودکشی می زنند. و یا درصورت پذیرفته شدن پناهنده گان، سیاستهای فاشیستی خارجی ستیزی و اوج گیری های ناسیونالیستی به آتش کشیدن خانه های پناهنده گان، اسلام ستیزی و غیره، زمینه را برای سرکوب و مطیع سازی بدون چون وچرا در این قاره که با چپاول منابع کشورهای پیرامونی عقب مانده چه از زمان استعمارکهن و چه در استعمارنو کنونی بهره مند شده اند، جریان می یابد.

جنگهائی که در سه قاره فوق بروز می کنند، بدون رقابت کشورهای امپریالیستی در حمایت از جناحی از بورژوازی این کشورها جهت دست یافتن به تبدیل این کشورها به حیطه ی نفوذ خود نمی باشد که باعث آواره گی، دربه دری و فرار از میدانهای جنگ می شوند. اما فروش بازارهای داغ اسلحه های تولید شده توسط کشورهای امپریالیستی، نه تنها میلیونها انسانهای کشورهای جنگ زده را به مرگ و ناقص عضو شدن تبدیل می کنند، بلکه صنایع اسلحه سازی کشورهای خود را پر رونق می سازند تا بر بحرانها مالی – اقتصادی پایان بخشند.

بدین ترتیب، افشای پناهنده سازی و پناهنده پذیری این کشورهای امپریالیستی را که با صدای کریه شیپور دموکراتیک بودن و احترام به حقوق بشر  شنیده می شود، باید افشا نمود و نشان داد که این کشورها حاضر به مخالفت با جنگ طلبی و شرکت  نکردن درآنها نیستند و به این ترتیب به قول یک کمونیست آفریقائی از آفریقا حتا تعداد آواره گان پناهنده گی به جائی رسیده است که نیروی جوان آفریقائی را به کشورهای متروپل اروپائی منتقل می شوند. درحالی که این نیروی جوان را ازاندیشه ی شرکت در تغییر وضع فلاکت بارکشورهای آفریقائی خودی به دور می کشانند و وابسته گی این کشور ها مثل شرایط گذشته استعماری در شرایط جدید تداوم می یابد.

مبارزه علیه جنگ افروزی امپریالیستی در این کشورها و اعلام ضرورت هرچه وسیعتر توده ها به میدان مبارزه ی طبقه کارگر و احزاب راستین کمونیست، تنها راه نجات این نیروی عظیم تکه تکه شده است تا دنیای آزادی با انقلاب کردن وگام گذاشتن در سوسیالیسمی که متعلق به بیش از ۹۰ درصد ساکنان هر کشور می باشد، به این نحوست ازدیاد پناهنده گی نقطه ی پایانی گذاشته شود.

هیئت تحریریه – تیر ماه ۱۳۹۷