دفاع از خواستهای کارگران ۷ تپه

در ۴۰ سال حاکمیت نظام جمهوری اسلامی سرمایه، حرکتهای اعتراضی به حق کارگران ایران را در دفاع از حقوق انسانی خود پیوسته مورد سرکوب سیاسی قرار داده و حتا انگ ” ضدامنیتی” زده و شدیدترین استثمار و ستم را نسبت به کارگران روا داشته اند. یکی ازتجاوز آشکار به تخریب کارخانه های دولتی و یاخصوصی است که به علت ناتوانی درنوسازی این کارخانه ها، به قصدافزایش درآمد بازهم بیشترخود، با خواباندن تولیدات، فروش زمین کارخانه ها، ساختمان سازی دراین زمینها و از این طریق بیکارسازی کارگران، پامال کردن سنوات کاری وبیمه های کارگران توانستند به پولهای افسانه ای دست یابند. کارگران در ۴۰ سال اخیر شاهد دست درازی وحشیانه ی دولتها و مالکان خصوصی بر وسایل تولیدی و حتا زمینهای میادین تولیدی بوده اند و دیگر حاضر به سکوت در برابر این دست درازیها نیستند که کلیه ی کارخانه ها و زمینهای قابل کشت که متعلق به جامعه می باشند و با ثمره ی کار و استثمار کارگران و زحمت کشان رونق یافته اند به یغما بروند.

هم اکنون به ورشکسته گی کشاندن کارخانه ها و حتا کمون تولیدی نظیر کارخانه تولیدی نیشکر ۷ تپه به خصوصی سازی، در معرض چنین سرنوشتی قرار گرفنه اند که فریاد اعتراض کارگران از طریق ایجاد شورای کارگری، تلاش برای اداره ی این موسسه ی مهم تولیدی و ممانعت از خواباندن آن و درسرپروراندن این که زمینهای حاصلخیز متعلق به مردم آن منطقه را به مثابه گوشتی قربانی بین خصولتیها و یا دولتیان تقسیم کنند، بلند شده است.اضافه شود “در حالیکه این زمینها و دیگر ابزارهای تولیدی متعلق به کارخانه بوده و حق مالکیت فردی بر آن موجود نیست.درچندماه اخیر حتا مدیران این شرکت در این موسسه تولیدی شرکت نداشته و کارگران با تشکیل و انتخاب نمایندگان شورای کارگران به اداره کارخانه پرداخته و نشان داده اند دست سرمایه داران دولتی و خصوصی باید از اداره این موسسه کوتاه شود.

حزب رنجبران ایران از حرکت  ایجاد شورای کارگران درمیادین تولیدی هفت تپه پشتیبانی می کند. درعین حال، پشتیبان خواست به حق کارگران سراسر ایران در تشکیل شوراهای کارگری مترقی و پیشرونیزمی باشیم. باتوجه به این که رانت خواران بیش از هر زمان دیگر، از بین بردن نقش تولیدی کارگران و توسل به قاچاق وارداتی و فلج نمودن تولیدات داخلی ، کمپرادوری کردن غالب نظام سرمایه داری، درپیش گرفته اند، ایجاد شوراهای کارگری ضرورت مبرمی یافته است. با بریدن دست سرمایه داران حاکم درایران در ملاخورکردن دارائیهای متعلق به جامعه و دفاع از حفظ میدانهای تولیدی و جلوگیری ازبیکارسازیها و نهایتا ایجاد دولت کارگری، رویاهای ضدانقلابی حاکمان سرمایه دار درایران را به ناکامی بکشانند.

پیش به سوی ایجاد شوراهای کارگری مستقل!

گسترده ترباد سندیکاهای مستقل کارگری و فدراسیونهای کارگری!

ایجاد حزب سیاسی پیشرو طبقه کارگر مبرمترین وظیفه پبشروان طبقه کارگراست!

حزب رنجبران ایران – ۱ مرداد ۱۳۹۷ -۲۳ اوت ۲۰۱۸

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *