مبارزه سندیکای اتوبوس رانی تهران و شورای کارگری هفت تپه علیه موازی سازی

مبارزه ی جاری در جنبش کارگری که دو تشکیلات مستقل کارگری در گیرآن  هستند ، مبارزه ا یست  بر سر راه پیشروی به جلو ،برسر تعیین بدیل  انقلابی ،برسر آینده ی ایران وحتی منطقه . امروز جنازه رژیم جمهوری اسلامی تو خیا بان ها ولو است ،حزب پیشرو انقلابی و تشکلات پولادین آبدیده در مبارزه عملی و رو در رو با حافظان جنازه ها را می خواهد  تا نظام را برای همیشه سرنگون کنند و همچونظام سلطنتی به زباله دادن تاریخ بریزند.

مبارزه ی کنونی کارگران ،معلمان وتوده های ستمدیده ی ملیت های ایران ،مبارزه زنان وبطور کلی اکثریت عظیم مردم امروز بر سر دو راه ، دو جهانبینی ، دو سبک کار ، دو آینده که از دو طبقه متخاصم برمی خیزند قرار دارد. طبقه کارگر وطبقه بورژوازی. درک همه جانبه این موضوع از ضروریات تشکلات آگاه  و وظیفه شناس کنونی است. مبارزه ی جاری کارگران ایران از جمله مبارزه ی سندیکای مستقل کارگری اتوبوس رانی تهران  را علیه دارودسته موازی ساز ترابیان از همین نوع و در چارچوپ همین مبارزه ی جاری دو طبقه باید توضیح داده شود.

تاریخ گواه براین است که توده ها جهان کنونی را با دست واندیشه خود ساخته اند ، پیشرفت بشر  همراه بوده است با قیام ها و خیزش های بزرگ انقلابی چون هر بار وهر زمان که تضاد های طبقاتی به حد انفجاری رسیده است ،حاکمان وصاحبان قدرت سیاسی به آسانی از صحنه خارج نشده اند . امروز تاریخ هزار ساله بشر بار دیگر در جامعه ما خود را در سطحی تکامل یافته ، بغرنج و پیچیده نشان می دهد. چون مرتجعان حاکم با بحران عمومی که روبرو شد ه اند و بار دیگر توده ها سراسری در حال خیزشند ، برای نجات خود کلیه ابزار های ضد مخالفان را بکار انداخته تا شاید صباحی دیگر به زندگی نکبت بارشان ادامه دهند. رژیم جمهوری اسلامی یک اژدها ی هزار سر است. در بیرون و درون ایران لش سنگین و بادکرده ی چهل ساله اش را پهن کرده ودر ست این پنجه افکنی هاست که یکی از بزرگترین نقاط ضعف رژیم شده است. خوب که از آغاز انقلاب تا بحال نگاه کنید ،خمینی ودارودسته ی انحصارگر امروز خامنه ای قدم به قدم حتی نزدیک ترین افراد و جریانات سیاسی به خود را از میان برداشت از رئیس جمهور ونخست وزیر خود گرفته تا جوانان مجاهد که روزی فرزندان خود می نامیدند . از حصر گرفته تا خفه کردن رفسنجانی در استخر. از کشتار کمونیستها وآزادی خواهان و زحمتکشان حرفی نمی زنیم که از هما ن روز اول شروع شد و همچنان امروز شدیدتر از گذشته ادامه دارد. بر اساس این مسیر تاریخی و بر اساس صف آرائی آشکار مبارزاتی در صحنه سیاسی مبارزات کلیه حرکت های مبارزاتی را باید در چار چوب ادامه این جدال تاریخی طبقاتی مورد بررسی قرار داد . ماتریالیست های کمونیست دارای درک تاریخی هستند ، پدیده ها ی اجتماعی را بریده بریده و جدا از هم قرار نمی دهند،از رخدادهای مشخص اجتماعی شروع می کنند ودر بررسی خود ریشه های طبقاتی ؛ سیاسی و اندیشه ای آنرا جستجو می کنند. این مسیری است که کمونیستهای موفق جهان طی کرده اند . آنها طبق شرایط مشخص جامعه خود توانسته اند  خط درست بین دوست ودشمن پرولتاریا  را ترسیم نمایند ،توانسته اند هر زمان برای توده های روشن کنند دوستانشان کیا هستند و دشمنانشان کی ها می باشند.

در این چند ماه مبارزه ی میان پیشروان طبقه کارگر ایران که در سمت مردم ایستاده اند با سرمایه داران و حاکمان حامی آنها  هر چه حاد تر شده و این واقعیت تاریخی را برجسته کرده است.  کارگران اتوبوس رانی وهفت تپه درست است از موضوع مشخصی دفاع کردند و می کنند ولی آنها عملن بخاطر وضع بحرانی جامعه   از بدیل سیاسی مستقل کارگری دفاع می کنند و رو به توده های مردم واکثریت عظیم ایرانی دارند. آنها در عین حال  با امپریالیسم ودیگر مرتجعان منطقه ای و همکاران داخلی شان  ، خط کشی دارند و در برابر آلتر ناتیو های برون مرزی پرچم مبارزه را برافراشته اند. تنها در چارچوپ چنین درک وتحلیلی است که می شود توضیح داد چرا پاره ای از احزاب و جریانات که ظاهرن خود را کارگری و چپ می دانند دچار تزلزل می شوند و در مبارزه اخیر در برابر تشکیلات اتوبوس رانی ایستادند.

 

درست از این منظر است که باید کلیه مبارزات جاری را  چون ماهی سیاه کوچولو به مسیر دریا راهنمایی کرد و به دریا رساند و این کار، کار حزب کمونیست است ،حزبی که با توجه به شرایط و گذشته جنبش کمونیستی ،  اصولی و منطقی از یکی شدن کمونیستها ودر پیوند با همین جنبش مستقل کارگری بوجود آید.هر قدم پیروزمندانه ی کارگران به پیش بر اساس مشی وبدیل سیاسی عمومی چپ وسوسیالیستی ضرورت چنین یکی شدن برای تدارک آخرین نبرد های طبقاتی وانقلابی را بیشتر می کند.

دیلم

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *