اطلاعیه (۲) حزب رنجبران ایران

 

رفیق علی صادقی در روز پنجشنبه نهم اسفند نود هفت شمسی برابر با بیست وهشتم فوریه دوهزار نوزده میلادی در سن هشتاد ویک سالگی  پس از چندین ماه در جدالی سخت با بیماری در گذ شت. یادش را بس گرامی میداریم و از او می آموزیم.

مرگ او برای  جنبش کمونیستی و کارگری ، برای حزب رنجبران ایران ، رفقا ، دوستان وخانواده اش بسیار سنگین  ودرد آوراست.  مرگ او چون کوه دماوند سنگین است . 

 رفیق علی صادقی در چکنه، روستایی در استان خراسان در سال هزار و سیصد شانزده در خانواده ای فرهنگی  زاده شد وپس از طی مسافتی طولانی امروز  به خاطر وجود دیکتاتوری سیاه رژیم سرمایه داری حاکم در ایران که ده ها  رفیق اورا در این چهل سال  کُشت وزندانی ودر بدر کرد ، در سوئد چشم از جهان فروبست.

او در جستجوی حقیقت وعلم از ده به شهر از زبان مادری ترکی به زبان فارسی ، از فارسی به فرانسوی ، بعد ها کردی ،انگلیسی و سوئدی سخن گفت ونوشت.

 توانست در مسیر به جلو وآموزش ونوسازی خود، مدرسه ودانشگاه را با کوشش زیاد و نتیجه ای پر بار تا رتبه دکترا در فیزیک هسته ای طی کند و به چنان آگاهی دست یابد که وظیفه خود را دیگر نه تفسیر بلکه تغییر جهان بداند ، توده ها را سازندگان تاریخ  باز شناسد و خدعه گران تاریخ را که تابحال خدا و شیخ و شاهان را خالقان می نامیدند افشاء نماید. او با چنین آگاهی  شعار همیشگی ای را پیشه کرد : ” چاره رنجبران وحدت وتشکیلات است ” که همچنان در سرلوحه ی  رنجبر ارگان حزبش  نقش بسته است.

او از همان نوجوانی به سازمان جوانان دمکرات پیوست ، در جوانی عضو حزب توده ایران شد و در انشعاب بزرگ تاریخی دهه چهل شرکت کرد ،از بنیان گزاران سازمان انقلابی حزب توده  شد و پس از گرفتن دکترا به کادر حرفه ای تمام عمری تشکیلاتش در آمد.

او تا قبل از بیماری اش در  دو سال گذشته سر دبیر نشریه ای بود که دو رفیق سر دبیر قبلی اش را – فرامرز وزیری و محمود بزرگمهر از اعضای دفتر سیاسی حزب رنجبران ایران – رژیم جنایتکا ر اسلامی در دهه شصت اعدام کرده بود .

 در سوگ و در بزرگداشت او چه باید گفت  ونوشت که درخور زندگی و شعور ودانش او باشد؟ سخن ها زیاد است در اینجا اشاره ای داریم :

*  حکایت از کمونیستی دارد که بیش از نیم قرن خود را تماماً و کاملاً در خدمت جنبش کمونیستی ایران وجهان گذاشت،

** حکایت از کمونیستی دارد که وفادار به کمونیسم علمی استوار درسمت طبقه کارگر و تهیدستان ایستاد،

***  حکایت از کمونیستی دارد  آگاه ، مسلح به اندیشه های اساسی ماتریا لیسم تاریخی و دیا لکتیکی که قادر است طبق شرایط مشخص آنها را بکار گیرد . دائماً به جمعبندی پراتیک خود بپردازد و در مسیر راه نماینده خوب نقد اشتباهات و اصلاح باشد و خود را هم هدف نوسازی و تصحیح قرار دهد.

**** حکایت از کمونیستی دارد که به موقع هنگامی که می بیند حزب توده ایران  با فکر خودش نمی اندیشد ، اسا سش بر بنیاد  اصلاح طلبی نه انقلابی ریخته شده و رویزیونیسم خروشچفی را دنبال می کند با رفقای قیام کننده علیه رهبری حزب همراه می شود وتا آخر عمر همچنان برای ایجاد حزب کمونیست انقلابی ایران  براساس اصول وبرنامه کمونیسم علمی و در پیوند فشرده با کارگران مبارزه می کند. آرزوئی که همچنان  امروز با خود همراه داشت. آرزوی وحدت کمونیست ها ، یکی شدن آنها در حزبی یکپارچه ومتحد برای رسیدن به سوسیالیسم   

حزب رنجبران ایران دبیری کاردان ، خدمتگزاری پیگیر  را دیگر در میان خود ندارد. رفتنش دردی است همگانی برای جنبش کمونیستی ایران وجهان .

کمیته مرکزی حزب رنجبران ایران

۱۲ اسفند ۱۳۹۷

سوم مارس ۲۰۱۹

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *