جمعه, ۲۴ مرداد ۱۳۹۹
بدیل مردمی در مبارزه جاری علیه ویروس
در برابر ویروس واگیر و همه جا گیر چه باید کرد ؟   پرولتاریا بعنوان طبقه ای که نوید آزادی بشریت را دو قرن است می سراید چه موضعی دارد ؟
امروز  در برخورد به حمله ویروس کرونا در سراسر جهان  مواضع گوناگونی وراه حل های متفاوتی عرضه شده است. چرا اساسا راجع به یک واقعیت ویک پدیده  اینهمه تفاوت ها و تفسیر ها  و چرا آنقدر اما و چراهای مختلف رواج دارد؟ شکی نیست که ظهور ناگهانی ویروس و پراکندگی وسیع و همه جاگیر

که ظهور ناگهانی ویروس و پراکندگی وسیع و همه جاگیر آن خود زمینه ساز  این همه نظرات شده است . ویروس ها از بالاترین رده تا پائین ترین سطح اجتماعی را خانه نشین کرده‌اند. عملکرد ویروس ها کلیه های متافیزکی را زیر سوال برده ودردهای صومعه، کنیسه، دیر، خانقاه  و مسجد را بسته است. ویروس کُوید نوزده راه خود را با سرعتی غیر قابل تصور از ووهان  به سراسر جهان پیدا کرد  و نه خدا و نه پیغمبر و نه مردگان و روبات هیچ کدام نتوانستند این جاندار ذره ای را ایست دهند و همچنان  به درو کردن قربانیانش مشغول است . تا قبل از اینکه طبقه کارگر با جهانبینی و بدیل سوسیالیستی‌اش پا به میدان مبارزات اجتماعی بگذارد و بیانیه حزب کمونیست انتشار یابد، ادعای پذیرفته شده این بود که  تاریخ را پادشاهان و قهرمانان ساخته‌اند و  خدایان توانا و قادر، عشق و مهر را برای بندگانش به ارمغان آورده تا . پادشاهان مستبد زیر سایه‌اش و آیت الله ها  و کشیش‌ها   نماینده‌اش بر روی زمین باشند. برده داران و مالکان ارضی  با این افسانه ها،  قرن ها برگرده اکثریت عظیم مردم سوار شدند  و نظام برد گی و ارباب - رعیتی را توجیه کردند. اما تاریخ  این گذشته در عین حال لبریز از مقاومت و مبارزه است. این مبارزه همچنان تا امروز ادامه دارد. در ایران ما در این صد سال گذشته بخاطر دخالت قدرت های امپریالیستی این مقاومت و مبارزه مسیر سخت و بغرنج تری را طی کرده است . مبارزه علیه کُوید 19 در حقیقت چون به کل حاکمیت بر می گردد، مبارزه ایست در همین مسیر تاریخی. دولت بیمار ما رژیم جمهوری اسلامی که  چرک و خون از پنجه هایش جاریست و هنوز مردم سرکوب خونین آبانماه را فراموش نکرده‌اند، از هر لحاظ در مبارزه علیه این ویروس در مانده است و قاطبه مردم   دیگر  هیچگونه اطمینانی به رژیم ندارند. درست براثر این وضع ویژه  چنانچه طبقه کارگر و احزاب وسازمان‌های مترقی اقدام مستقیم و جدی برای ارائه یک بدیل مردمی در مبارزه علیه ویروس نکنند چه بسا فاجعه ای بس بزرگتر درایران اتفاق افتد. این روزها در عمل ما شاهدیم که جامعه ایران در کل با چه فاجعه ای روبروست . از یکسو حکومت دینی است  که سراپا خرافات را به جامعه خورانده و از سوی دیگر نادان و جاهل و دزد است که هیچگونه شرایط بهداشتی و ایمنی برای مردم فراهم نکرده است. هر چه جلو میرویم دامنه این فاجعه گسترده می شود. از اینجاست که وظیفه نیروهای کارگری و جنبش های آگاه سیاسی  در این کارزار  اجتماعی علیه کُوید نوزده سنگین تر از جوامعی است که دارای نظام های حاکم کار آمدی هستند.

ما چه می گوئیم و کجا ایستاده ایم؟

یکم

  طبقه کارگر آزادی اش در گرو آزادی کل بشریت از یوغ نظام های استثمارگر وستمگر است وبرنامه سیاسی اش بعنوان گورکن سرمایه داری در این مرحله تاریخی سوسیالیسم است که نجات بشریت را از اینهمه درد ورنج ناشی از نظام های تابحال موجود طبقاتی در بر دارد. از این رو طبقه کارگر با تمام وجودش امر مبارزه با ویروس را در دستور دارد. امروز چنین مبارزه ای به وظیفه مرکزی نیروهای مترقی جهان تبدیل شده است. این مبارزه باید از روی دو محور جلو رود محور رو به مردم و محور مبارزه با رژیم جمهوری اسلامی. چون رژیم جمهوری اسلامی سیاست هایش در خدمت قشر محدودی از دارودسته ی خامنه ایست و به هیچوجه منافع اکثریت مردم را در برنامه‌اش ندارد نمی خواهد و نمی تواند به نجات اکثریت عظیم مردم ایران بپردازد بنابراین داشتن یک خط مشی سیاسی مستقل مردمی  بعنوان آلترناتیو و کوشش همه جانبه برای متشکل کردن توده های عظیم مردم به گرد آن همچنان نقش تعیین کننده ای در مبارزه علیه ویروس کرونا دارد. طبق گزارش  کارٍ  گروه حکومت، پیش بینی می شود در عرض دو ماه آینده دست پائین هشتصد و یازده هزار نفر و دست بالا یک میلیون صد و شصت هزار نفر مبتلا به ویروس شوند. در کشوری که در محاصره اقتصادی کامل قرار دارد و از لحاظ امکانات بهداشتی طبق گفته  دست اندر کاران جلو جبهه در کلیه زمینه ها کمبود موجود است چگونه می توان با هجوم این ویروس مبارزه کرد؟ دولت فرومانده ای که در راس آن تضادهای اساسی غیر قابل حل در راهبرد مبارزه با این بیماری موجود است و خرافات و متافیزیک در بالاترین مراکز تصمیم گیری لانه تاریخی کرده است خطر این هست که شاه سلطان  صفوفی دومی پیدا شود واعلام کند مشیّت الهی در این است که میلیون ها انسان در ایران قربانی شوند.

برای مبارزه درست و سریع با ویروس کرونا طبق تحقیقات مراکز علمی جهانی و سازمان بهداشت وابسته به سازمان ملل قرنطینه کردن و جدا  سازی کلید حل سیاست ریزی درست در مبارزه است. در ایران تابحال بر عکس عمل شده و می شود قُم  یک نمونه مخرب  و جنایتکارانه است که صدها نفر قربانی خرافات صنف بی سواد روحانیت شدند و باعث سرعت بخشیدن به پراکنده شدن ویروس در سراسر ایران و حتی کشور های همسایه شد. هم اکنون دولت روحانی بخاطر وضع بد اقتصادی حتی از پیشنهادات کار ٍگروه خود پیروی نمی‌کند و با هرگونه قرنطینه کردن متناسب با اوضاع وخیم واگیری در ایران سر باز می زند.

دوم

.  در عمل کارگران بطور اعمم و نیروهائی که در جلو جبهه و پشت جبهه این جنگ با ویروس هستند بطور اخص، بشرطی می توانند نقش مثبت و موثر خود را بازی کنند که بتوانند سیاست درست و پیشنهاد های تعیین شده از طرف کارشناسان را در پیش گیرند  و از سوی دیگر زمینه مادی آنرا داشته باشند که بکار بندند. کارگران و کارمندان جلو جبهه با از خود گذشتگی که ده ها پزشک و پرستار جانشان را گذاشته‌اند با تمام امکانات کمی که داشته اند به بهترین وجهی وظایف خودشان را انجام میدهند اما  نیروی جلو جبهه بدون یک پشت جبهه قوی وموثر که طبق نیازمندی های آن عمل کند  موفق نخواهد شد. ووهان ویروس را مهار کرد چون در عرض چند روز پشت جبهه توانست چندین بیمارستان هزار نفره بسازد و با تجهیزات کامل در اختیار کارکنان جلو جبهه بگذارد. امروز کلیه امکانات  صنعتی ایران که توانایی تولید دارد در اختیار بیت امام و سپاه پاسداران است؛ آنها باید در اختیار کارگران که تولید کنندگان اصلی هستند قرار گیرند وبه شیوه اداره شورایی  کارگران آنها را اداره کنند. از سوی دیگر باید کلیه سیاست عمومی فعالیت های تولیدی در خدمت این جنگ خانمانسوز آید . تغییر چنین سیاستی بدست صاحبان کنونی صنایع از محالاتست. این کار برای اینکه  انجام گیرد  باید بدست خود کارگران و با همکاری آن ها در شوراهای اداره کارخانه وبا کوتاه کردن دست عوامل فاسد و واسطه های دزد و چپاول گر تحقق یابد. موسسات بهداشتی از قبیل درمانگاه‌ها،آزمایشگاه‌ها، تولیدات ضدعفونی، لباس های ایمنی، دستکش،  ماسک و ده‌ها کالای دیگر بدست کارگران در این مراکز صنعتی  تولید خواهد شد. تنها راه نجات افشای همه جانبه ناتوانی نظام که نمایندگانش هیچگونه نُرم اخلاقی را در این اوضاع رعایت نمی‌کنند و همچنان به غارت مردم با سود های کلان در مورد مواد نیازمند مشغولند باید در دستور هر فعال سیاسی پرولتاریایی باشد. باید افکار عمومی را برای تغییر بنیادی اوضاع بسود اکثریت عظیم مردم آماده سازیم. رژیم جمهوری اسلامی دیگر چون یک درخت پوسیده است .از توانایی اخلاقی و سیاسی خالی است. گرایش عمومی توده های مردم به خود یاری و  اداره شورایی است . شکی نیست حاکمان با هرگونه حرکت کارگری و توده ای برای ایجاد یک جنبش مردمی علیه کرونا مخالفت خواهند کرد .نباید کوچکترین خیال واهی در این زمینه داشت اما باید به اوضاع تغییر یافته توجه کرد . وقتی ویروس کرونا بیت امام را محاصره کرده و آقا ازترس کرونا منبرش را ده متر عقب تر برده، وقتی که هر روز آمار مردگان با تمام لاپوشی ها بالا می رود دیر یا زود هرج و مرجی دامن این جامعه را خواهد گرفت که تنها نیرویی که می تواند بطور منسجم مردم را نجات دهد کارگران و متحدان این طبقه هستند. زالو های جامعه تعداد ناچیزی هستند که با حرکت جمعی توده ها پا به فرار خواهند گذاشت. تجربه ایجاد چنین تشکل‌هایی در شهر ها و محلات چنان از پشتیبانی مردمی برخوردار است که نیروهای امنیتی یارای مخالفت را با آنها ندارند. هم اکنون در سراسر ایران این چنین همکاری ها سازمان داده شده است . در کردستان گامی فراتر گذارده و شورا های شهری مستقل بوجود آورده‌اند. مبارزه برای گسترش این همیاری امروز با توجه به در ماندگی حکومت و فساد سراسر ی در دستگاه اداری و نظامی رژیم، مهمترین وظیفه در برا بر ماست. بدون چنین سازماندهی امیدی به حکومت برای نجات  مردم نباید داشت. باید هرچه بیشتر نقش و توانایی مردم را از طریق ایجاد شورا های کارخانه ای، محلات، منطقه و شهری  با لا برد.

سوم

در جبهه مبارزه برای افکار درست باید به نوسازی سبک کار تبلیغات و ابزار کاری خود بپر‌دازیم. مبارزه در این جبهه یکی از مهمترین وظایف در این اوضاع است. با توجه به تبلیغ خرافات متافیزیکی توسط دستگاه های حکومتی این روز ها  شرایط برای توضیح نقش منفی صنف روحانیت  و چگونه دین نقش منفی را بازی کرده است می توانیم توضیح دهیم . مهمتر ترویج ماتریالیسم تاریخی است که توده ها سازنده تاریخند. ابوسها سقوط می کنند، سرمایه داران رعشه به اندام‌شان افتاده است بوق و کرنای رکودی دیگر گوش خراش شده در این است که می توانیم اساسی ترین نقطه نظر مارکسیستی را در مورد نقش تعیین کننده نیروی کار بعنوان نیروی اساسی مولده توضیح دهیم.

دیلم

در زمینه مالی ما را یاری دهید

سخنان اسماعیل بخشی در گردهمآئی کارگران هفت تپه

بخشی از برنامه مراسم یادبود رفیق علی صادقی (کاک ابراهیم) در هامبورگ

گفتگوئی با دکتر علی صادقی (کاک ابراهیم) و محمد اشرفی