آتش و آهن
 
 دلیری شوخ در ساناتوریوم    داد کاردی به من دم خوردن
 در جواب شکایت از کندیش    خواند بیتی ز شاعر ژرمن
بود مضمونش اینکه، بیرحمی است    کارد بران به کودکان دادن
گفتم‌اش ای فرشته، گر دل تو    سوزد از بهر کودکی چون من
که مبادا ببردم انگشت    یا مبادا خراشدم گردن
پس چرا آتش از رخ گلگون    در دل من نموده‌ئی روشن
 و ز نگاه دو چشم رخشنده    می‌زنی آتش مرا دامن؟
 یا به فکر تو سوزش آتش    هست کمتر ز برش آهن؟

ابوالقاسم لاهوتی