دوشنبه, ۰۴ شهریور ۱۳۹۸

طبقه کارگر هر روز در عمل آبدیده  می شود

روز اول ماه مه امسال نمونه ای از جرات به مبارزه و مقاومت در برابر نیروهای امنیتی و  گامی بلند تر در رسیدن به سازماندهی هدفمند انقلابی و ایفای نقش تاریخی خود بعنوان گورکن نظام سرمایه داری برای همیشه است. هر روز که می گذرد طبقه کارگر ایران آگاهتر ،

منظم تر و پر قدرت تر  در میدان مبارزهحاد طبقاتی پیروزمند بیرون  می آید. چنین است منطق تاریخ  رشد وتکامل طبقه کارگر.

 در جوامع طبقاتی پرولتاریای هر کشور  طبق رفتار وخصوصیات طبقات حاکم خود  تکامل می یابد و درست بدین خاطر بررسی اوضاع مشخص وجمعبندی دائمی از اوضاع تغییر یافته جزیی جدا ناپذیر از کار نیروهای پیشرو طبقاتی است . باید کمونیسم علمی را به شرایط مشخص هر کشور تلفیق داد. در این صد سال گذشته استبداد ضد کارگری  جز  در دوره هایی کوتاهی چنان سرکوب گر بوده است که این طبقه را به نیروی عظیم مقاوم در برابر خونخوار ترین دشمنانش تبدیل کرده است. مروری گذرا به دو دهه ی اخیر مبارز ه کارگران ایران ، حکایت از روندی دارد  از کوچک به بزرگ ،از پراکندگی به تشکل وتمرکز و از شعار های تک بُعدی و محد ود به شعار های استرا تژیک .

خیزش سراسری نیروهای کارگری و متحدان  آنها در دیماه نود وشش که پوشش بیش از صد شهر بزرگ  را داشت نه تنها از لحاظ عظمت کمی وشرکت توده ای بی سابقه بود بلکه از لحاظ کیفی و شعار استراتژیکی ره صد ساله ای را پیمود و سرنگون باد کل نظام جمهوری اسلامی به شعار تاکتیکی روز در خیابان ها تبدیل شد. با اینکه  زود فرو نشست چون از وجود حزب کمونیست بلشویکی – محروم بود اما درسی شد که در خیزش های عمومی دیگر ضروریست متشکل تر با داشتن تشکیلات مخفی و زبده تر شرکت کرد. با اینکه  سرکوب و کشتار وزندان همچنان ادامه یافت اما مقا ومت و مبارزه واتحاد سخن روز پیشروان و فعا لان کارگری شد. هفت تپه ،فولاد اهواز ،هیپکو گامی بازهم فرا تر گذاشتند و مبارزه علیه خصوصی سازی را تا سطح  اداره ی شورائی ارتقا دادند.

اول ماه مه امسال باز تابی است از گسترش بازهم بیشتر این جنبش تاریخی که با تما م محدودیت ها و تهدیدات ها ، کارگران بی هراس از نیروهای امنیتی در سطحی بازهم گسترده تر در سراسر ایران به میدان آمدند و پرچم پر افتخار اول ماه مه را همچنان  برافراشته نگه داشتند. حمله به صفوف شرکت کنندگان  تظاهرات اول ماه مه امروز نشانی بارز از ترس نیروهای امنیتی  است که می دیدند موج به موج بر تعدادشرکت کنندگان افزوده می شود و میرود که به یک خیزش دیگری همچون دیماه 96 تبدیل شود. دستگیری تعداد زیادی از پیشروان کارگری انعکاس وسیعی در سراسر ایران و جهان یافت و مبارزه برای آزادی آنها به یک کارزار گسترده ای تبدیل شد.

هر روز بیشتر با پای در عملی جنبش کارگری مردم به این واقعیت باور می آورند که تنها نیروی نجات دهند ه وبدیل راستین  در اوضاع بحرانی کنونی ایران طبقه کارگر است . این تنها طبقه ایست که وابستگی به امپریالیسم ندارد و به خاطر موقعیت اجتماعی اش  دارای پا های آهنین بر روی زمین است . در عین حال حضور پر رنگ خود طبقه  نقش تعیین کننده ای در نوسازی نیروهای چپ و کمونیست ورهبری های آنها دارد که دست از گروهی گری و سکتاریستی خود بر دارند،به امر یکی شدن تا   حزب واحد ی براساس اصول وبرنامه مشترک پیش روند.

سخنان اسماعیل بخشی در گردهمآئی کارگران هفت تپه

بخشی از برنامه مراسم یادبود رفیق علی صادقی (کاک ابراهیم) در هامبورگ

گفتگوئی با دکتر علی صادقی (کاک ابراهیم) و محمد اشرفی